Vanmorgen heel vroeg op, voor een zaak waar ik helaas nog niks over kan vertellen. Ligt erg gevoelig… Dagboek wordt vandaag dan ook niet zo heel erg lang. Is soms wel eens lastig dat je niet al te open kan zijn, maar ik heb mijn les al lang geleden geleerd dat je als verslaggever niet teveel moet praten over zaken die nog niet zijn uitgezonden of gepubliceerd. Ik heb zelf op die manier wel eens een prachtige primeur bemachtigd, omdat een collega van een krant al opschepte voordat hij de beer geschoten had.

Bekendheid

Peter wordt soms letterlijk in het voorbij rijden herkend

Gisteren werd ik trouwens ook weer geconfronteerd met het feit dat mijn bekendheid bij sommige operaties een sta in de weg is. Het is onvoorstelbaar hoe mensen je soms in een flits van een seconde, soms letterlijk in het voorbij rijden, kunnen herkennen. En als ze daar dan op reageren, kunnen ze – zonder het te weten – alles stuk maken voor je. We wilden gisteren even iemand opwachten om hem wat vragen te stellen over een zaak en waren er achter gekomen dat hij bij een bepaalde instantie naar binnen was gegaan. Toen we daar voor de deur stonden te wachten, wilde ik even snel iets overleggen met een van onze redacteuren, die 50 meter verderop stond geparkeerd en liep naar hem toe. Ik dacht: dat kan wel even… Nou, dat kon dus niet.

Grrr…!!

Bekend zijn is niet altijd leuk...

Voor we er erg in hadden stonden er allemaal mensen voor de ramen te wijzen en te gebaren en werd het steeds drukker. Sommigen stonden met hun telefoon te filmen. Grrr…!! Soms vervloek ik die bekendheid. Ik was gauw bij mijn collega ingestapt, maar dat leidde de aandacht totaal niet af, integendeel dat maakte hen alleen maar nieuwsgieriger. Er werd steeds drukker gewezen en er kwamen steeds meer mensen bij. Ik probeerde zo nonchalant mogelijk te doen, alsof ik er voor een gewone boodschap stond, maar ondertussen baalden we stevig.

Toch gelukt

De kans dat ons doelwit iets van het geroezemoes zou opvangen was niet ondenkbeeldig en dat zou alles kunnen verprutsen. We besloten daarom maar te verkassen en hem elders op te wachten. Dat is uiteindelijk gelukt, maar wel pas een paar uur later. Een simpel wandelingetje van 50 meter was daarvoor verantwoordelijk geweest… Vandaar dat ik nu even helemaal niks zeg en alleen beloof dat ik later nog wel eens vertel waarvoor ik vanmorgen zo vroeg in de weer was.

Peter R. de Vries