Nee, ik ga het niet over Geert W. hebben. Er is ander belangrijk nieuws in een zaak die mij zeer aan het hart gaat.

Anneke van der Stap

Deze week is bekend geworden dat de recherche Haaglanden het lichaam van de in juli 2005 vermoorde Anneke van der Stap uit Rijswijk heeft opgegraven om nieuw onderzoek naar haar doodsoorzaak te doen. Dit is al in september vorig jaar gebeurd en De Telegraaf en mijn programma waren daarvan op de hoogte, maar hebben dit op verzoek van het rechercheteam al die tijd stil gehouden om het onderzoek naar de dader van de moord niet te verstoren.

Er wordt wel eens gezegd dat media in zijn algemeenheid en misdaadverslaggevers in het bijzonder in hun jacht op primeurs de ‘tactiek van de verschroeide aarde’ toepassen, maar dat valt dus wel mee. Als er beargumenteerd aangegeven kan worden dat nieuws nog even stil moet blijven, zijn we daar echt wel gevoelig voor. Lees voor de precieze details van de moord op de 22-jarige Anneke ons dossier. 

Anneke droeg deze tassen van de merken Pucca en Monk

Onopgelost

Het leek er lang op dat de omstandigheden waaronder Anneke verdween en enkele weken later dood werd teruggevonden onopgehelderd zouden blijven. Mijn programma heeft er een lange uitzending aan gewijd, maar ondanks dat er een aantal goede tips binnen kwam, werd de zaak niet opgelost. We vroegen toen onder meer aandacht voor de verdwenen tassen en een laptop van Anneke. Klik hier voor de precieze gegevens.

Christel Ambrosius

Maar het ziet er nu naar uit dat het vasthoudende rechercheteam toch houvast heeft. En het onderzoek heeft zich gericht op een wel heel bijzondere verdachte: het is Ronald P. uit Delft, de man die het afgelopen najaar al tot vijftien jaar cel in de Puttense moordzaak is veroordeeld voor het verkrachten en om het leven brengen van stewardess Christel Ambrosius! P. woonde ten tijde van de moord in de buurt van de plaats delict in Rijswijk en de recherche heeft een aantal aanwijzingen die hem in verband brengen met het slachtoffer en haar verdwenen spullen. Ook zou P. een zelfde soort en kleur auto in bezit hebben gehad die in de buurt van het misdrijf is gesignaleerd.

Het huis in Putten waar Christel in 1994 dood werd gevonden

Referentiekader

Dat P. nu bij nog een moord wordt genoemd is schokkend nieuws, maar het verbaast mij eerlijk gezegd niet. Ik ben weliswaar geen geschoolde profiler, maar ik heb inmiddels wel zo’n vijfhonderd moordzaken onderzocht en over een veelvoud daarvan boeken en wetenschappelijke publicaties gelezen en daar heb ik een redelijk referentiekader aan over gehouden. En toen ik in de Puttense moordzaak van alle feiten, omstandigheden en gedragingen (gewelddadig gedrag tegen vrouwen) van Ronald P. kennis nam, zei ik tegen collegae al dat dit volgens mij niet op zichzelf kon staan en de moord op Christel mogelijk niet het enige levensdelict zou zijn dat hij op zijn geweten had. Natuurlijk is hij nu alleen nog maar ‘in beeld’ bij de politie voor deze zaak en dus past voorzichtigheid, maar het zal duidelijk zijn dat ik dit alles met meer dan normale belangstelling volg.

Advocaat Ruud van Boom

Zwijgrecht

Ronald P. is voor de recherche overigens geen gemakkelijke noot om te kraken, zo vermoed ik. Het is geen man die snel een bekentenis aflegt, ook niet als het bewijs zich opstapelt, dat hebben we in de Puttense moordzaak gezien. Direct na zijn arrestatie heeft hij toen wel een aantal verklaringen afgelegd (‘Ik had een relatie met Christel Ambrosius’), die later onjuist bleken te zijn en die tegen hem zijn gebruikt. Later in het proces beriep hij zich zelfs bij de eenvoudigste vragen op zijn zwijgrecht en ik verwacht dat P., als hij over deze zaak gehoord gaat worden, niet bepaald spraakzaam zal zijn. Dat is ook een beetje de stijl van zijn advocaat mr. Ruud van den Boom, die tijdens de zittingen van de Puttense moordzaak stelde dat P. op zijn advies zweeg. Ik hoop daarom maar dat de stille getuigen – die mogelijk bij de opgraving van Anneke weer boven zijn gekomen – zullen praten…

Peter R. de Vries