Alex Wiegmink

Eind december 2008 heeft mijn programma in de geruchtmakende ‘Posbankmoord’ op huisschilder en marathonloper Alex Wiegmink een verborgen camera-actie gehouden bij de verdachte van dit misdrijf, de voormalig autokraker B.K. Een tipgever had ons gemeld dat deze K. de moord op Alex (op 20 januari 2003) had gepleegd en dat de schilder hem waarschijnlijk bij het openbreken van een auto had betrapt toen hij terugkwam van een trainingsrondje op de Posbank. Het lichaam van de 44-jarige sportman werd tachtig kilometer verderop, bij het Brabantse Erp teruggevonden. Zijn auto was in brand gestoken, terwijl het lichaam van Alex op de achterbank lag.

Obscure handeltjes

De moord was al jaren lang onopgelost gebleven, toen zich bij ons een tipgever meldde die dus op de betrokkenheid van B.K. wees. K. had volgens hem in een aantal gesprekken de moord opgebiecht. Het was een serieus, goed onderbouwd verhaal. Ons plan was daarom de informant opnieuw contact met K. te laten opnemen en het gesprek weer op de onopgeloste moord te brengen. Een gesprek dat wij zouden opnemen. Het contact kwam eind 2008 tot stand, er volgde een ontmoeting en tijdens het gesprek dat toen volgde bleek wel dat K. in allerlei obscure handeltjes zat en volop in van diefstal afkomstige goederen handelde, maar over de Wiegmink-moord zei hij niets.

Alex Wiegmink was een fanatiek hardloper

Toen K. door de recherche van Gelderland-Midden eind 2008 werd gearresteerd voor de moord op Alex Wiegmink hebben wij onze reportage, met daarin de verborgen camera-actie, uitgezonden. Na verloop van tijd werd K. echter vrijgelaten. Hij ontkende met klem, er was geen bewijs voor zijn betrokkenheid en toen hij weer op vrije voeten was deed hij op 7 januari 2009 aangifte tegen mijn programma.

Muisstil

Een paar maanden later – medio april/mei – werd ik voor het eerst hierover gebeld door een rechercheur van Gelderland-Midden, die stelde dat hij mij ‘graag wilde horen’. Ik liet hem weten dat dit geen probleem was en vroeg hem wanneer hij wilde komen. Het was echter niet de bedoeling dat hij naar mij zou komen, maar ik moest naar hem komen. Ik antwoordde daarop dat hij mij belde met de mededeling dat hij mij graag wilde horen en dat het me dan logisch lijkt dat hij naar mij komt.

Een groep trimmers looft een extra beloning uit voor de gouden tip

Als ik de rechercheur had gebeld dat ik hem graag wilde spreken, had het voor de hand gelegen dat ik naar hem was gegaan. De vanzelfsprekendheid waarmee de man er vanuit ging dat ik naar Arnhem zou gaan, stuitte mij tegen de borst en dus gaf ik niet direct toe. De rechercheur liet daarop weten dat hij ‘overleg zou plegen’ en ik er nog van zou horen. Vervolgens bleef het negen maanden muisstil en ging ik er al vanuit dat de zaak was afgeblazen.

Uitnodiging

Maar vorige week, op 27 januari, kreeg ik ineens van de recherche Gelderland-Midden een schriftelijke uitnodiging om alsnog hierover gehoord te woorden, ruim een jaar na de aangifte. Ik schreef een verbaasd briefje terug, waarin ik refereerde aan het eerdere contact en dat ik nadien niets meer had gehoord en dat de gang van zaken mij bevreemdde. Gisteren schreef de politiefunctionaris mij terug:

‘Deze zaak is inderdaad eerder in behandeling geweest bij een collega. In verband met overige werkzaamheden en prioriteitsstellingen is de zaak vervolgens tijdelijk blijven liggen’.

Op de plek waar Alex werd vermoord worden regelmatig bloemen neergelegd

Wat een prachtige zin! Ik durf te wedden dat die formulering – ‘overige werkzaamheden en prioriteitsstellingen’ te pas en te onpas wordt gebruikt om te verhullen dat men met bepaalde zaken gewoon niets heeft gedaan. Negen maanden heb ik niets gehoord. Ruim een jaar is er na de aangifte verstreken en dan schrijft men dat de zaak ‘tijdelijk’ is blijven liggen. Nou, dat tijdelijk grenst wel akelig dicht aan definitief. Als ik tijdelijk niets aan zaak doe gaat dat over een periode van een paar weken, niet over negen maanden.

Alex Wiegmink: huisschilder van beroep

Zo gaat het dus heel vaak in Nederland. Aangiften blijven maanden en zelfs meer dan een jaar liggen. Dit is vervelend voor de aangever, die immers hoopt dat er met zijn zaak iets wordt gedaan, maar ook voor de persoon tegen wie de aangifte is gedaan. Want ruim een jaar na dato – en tientallen zaken verder – ben je bepaalde details natuurlijk toch vergeten.

Maar goed, de politie zal zelf wel opereren onder het motto ‘beter laat dan nooit’ en dus word ik waarschijnlijk komende week alsnog gehoord.

De moord op Alex Wiegmink is overigens nog steeds onopgelost. We zullen maar hopen dat dit ook ‘tijdelijk’ is.

Peter R. de Vries