Is de website met daarop foto’s, namen en adressen van veroordeelde pedofielen een nuttige bijdrage, of alleen maar een eigentijdse schandpaal die geen enkel doel dient?
De opwinding over de site van de Stichting Stop Kindersex is groot, de site is het afgelopen weekeinde bezweken onder de belangstelling en discussie over dit initiatief laait steeds verder op. Kennelijk hadden de makers van de site al de nodige complicaties voorzien, want de site is niet geheel toevallig in de VS gemaakt, zodat de Nederlandse privacywetgeving omzeild kon worden.
- ONDUBBELZINNIGE AFKEURING -
Het afgelopen weekeinde is mij door veel media gevraagd wat ik van dit initiatief vind en mijn antwoord luidde ondubbelzinnig dat ik het afkeur. Dit dient geen enkel verdedigbaar doel. Ik begrijp de zorg die mensen over actieve pedofielen hebben, die heb ik zelf ook, maar het lukraak publiceren van persoonsgegevens van mensen die hiervoor ooit zijn veroordeeld vormt geen enkele bijdrage en is niet meer dan een schandpaal die alleen maar nieuw onrechtmatig gedrag uitlokt: van oververhitte internetlezers.
- OPNIEUW IN DE FOUT -
‘Ja, maar jullie besteden zelf toch ook regelmatig aandacht aan veroordeelde pedofielen?’, werd mij daarop tegengeworpen. Dat is waar, maar met dit verschil dat wij alleen aandacht aan deze ex-veroordeelden besteden als zij aantoonbaar opnieuw in de fout gaan, rechterlijke vonnissen negeren of hun oude activiteiten in bijvoorbeeld onderwijs, jeugdwerk of zorginstellingen weer oppakken. Dan is er dus een concrete aanleiding die publicitaire aandacht rechtvaardigt.
De vraag rijst ook waar het begin en het einde van deze ontwikkeling is. Krijgen we binnenkort ook sites met veroordeelde drugshandelaren, overvallers, belastingfraudeurs, winkeldieven, zwartwerkers en vreemdgangers?
PETER R. DE VRIES
