Soms vraag ik me wel eens af of de mensen die mijn dagboek volgen wel kunnen lezen, of dat er sprake is van een selectief analfabetisme. Veel lezers doen net alsof ik op het standpunt sta dat de aangeklaagde politicus geen recht zou hebben op een behoorlijke verdediging, zelfs überhaupt geen raadsman. Deze week werd ik opgebeld door een redacteur van Pauw & Witteman met de vraag of ik met Bram Moszkowicz in debat wilde ‘over de vraag: hoe kun je nu in godesnaam Wilders verdedigen?’

Toen ik vroeg of hij mijn dagboek wel echt had gelezen, bleef het even stil. Voor de goede orde daarom nog even de eerste alinea van mijn column van verleden week:

En:

Peter bij Pauw & Witteman

Duidelijke taal lijkt mij. En ook toen ik diezelfde avond bij Pauw & Witteman in de uitzending zat heb ik één en andermaal betoogd dat Geert W. wat mij betreft de beste advocaten moet hebben, voor mijn part de top drie van Nederland. Het enige wat ik er aan heb toegevoegd, is dat ik zelf niet begrijp dat uitgerekend Abraham Moszkowicz dit op zich heeft genomen. Dat had ik, op grond van zijn verleden en de denkbeelden die ik van hem ken, niet verwacht. Dat is alles. Ik snap wel dat Geert W. graag Moszkowicz wil, ik kan alleen niet volgen dat Moszkowicz Geert W. wil.

Ik heb dan ook geantwoord dat ik niet in discussie ga over de vraag of Wilders ‘in godesnaam’ verdedigd moet worden. Dat is geen punt van discussie. En als Moszkowicz vindt dat hij dat goed kan doen, nou, dan zijn we op dat punt ook uitgepraat. Wel ga ik graag de discussie aan – met hem of een ander – over de boosaardigheid van Geert W., het feit dat ik hem gevaarlijk vind en hij een volksmenner in de dop is. Want dat heb ik wél gezegd en daar sta ik ook voor elke lettergreep achter en dat zal ik ook blijven herhalen, alle bedreigende, beledigende en intimiderende e-mails van zijn aanhang ten spijt.

Peter R. de Vries