Koh Tao

De terugkeer van mijn dagboek heeft iets langer op zich gewacht, dan ik bij het begin van het kerstreces had aangekondigd. Oorzaak: familieomstandigheden. Gevolg was dat ik mijn geplande duikvakantie naar Thailand, rond kerst en oud en nieuw, moest annuleren. Toen alles op 2 januari achter de rug was en ik eigenlijk op 4 januari weer zou beginnen, besloot ik echter toch nog even letterlijk onder te duiken op Koh Samui en Koh Tao. En dat was zeer de moeite waard, terwijl Nederland een Siberische aanblik bood. Het zeewater rondom Thailand was 28 graden en mooi helder. Dat is wat anders dan de Spiegelplas in Nederhorst den Berg, of de Vinkeveense plassen, waar ik normaal – ook in de winter – duik.

Confrontatie

Bullshark

De duik bij Koh Tao heb ik bovendien met een vet uitroepteken in mijn logboek genoteerd, want voor het eerst in mijn duikloopbaan had ik daar een encounter met de bullshark (stierhaai). En die naam is niet toevallig gekozen. Een bullshark is groter, sterker en agressiever dan ‘gewone’ haaien, die je als duiker tegenkomt (white tip, silver tip, grey reefshark, leopard shark etc.). En tijdens deze duik heb ik zo tussen de 20 en 25 Bullsharks gezien, soms van heel dichtbij. Een indrukwekkende bonk spieren, echt een predator uit het boekje. Ik zag hoe een bullshark echt met een bijna achteloze beweging, een vrij grote vis – denk aan een enorme karper – in één keer naar binnen slokte alsof het slechts om een borrelhapje ging.

Bestsellers

Maar behalve gedoken heb ik ook veel gelezen, gemiddeld een boek per dag. Waaronder ‘Echte mannen eten geen kaas’, het omstreden, maar zeer goed verkochte loverboy-verhaal van Maria Mosterd. Wat ik daar precies van vind zal ik later nog eens opschrijven. Ook las ik het boek ‘Vrouwen in het kwaad’ van collega Hendrik Jan Korterink. Een zeer lezenswaardig boek met mooie reportages over vrouwelijke daders (lady-killers) en slachtoffers. Hendrik Jan en ik zijn vaak in dezelfde zaken geïnteresseerd en ook nog in de dezelfde aspecten (psychologische drijfveren bijvoorbeeld) van misdrijven.

Ik las voor de verandering niet alleen true crime deze vakantie, maar ook ‘echte’ literatuur. Een van de boeken was ‘Het diner’ van Herman Koch, ook een giga-bestseller. Ook dit boek gaat trouwens over een misdrijf, de gewelddadige dood van een zwerfster. De daders zijn twee jongens van zeer goede komaf en de ouders – die inmiddels weten wat hun zonen hebben uitgespookt – bespreken hun tactiek tijdens een diner. Vandaar de titel. Een heel aardig boek, maar ik heb de schrijver wel kunnen betrappen op een vrij ernstige denkfout, waardoor de clou van zijn verhaal eigenlijk geen stand houdt. En tja, dat is helaas vaker het geval met ‘gewone’ literatuur. Het is ‘in’ om het over misdaad te hebben, maar de schrijvers weten vaak onvoldoende hoe het in de praktijk allemaal werkt. Ik ben benieuwd of iemand anders de ‘fout’ ook heeft opgemerkt… stuur eens een mailtje als u denkt dat u het weet. Of zitten er onder de bezoekers van een crime-site weinig literatuurlezers?

Aan de bak!

Vanaf vandaag ga ik dus weer aan de slag met nieuwe dossiers voor onze reeks die medio maart/april start. Er staan een paar mooie zaken in de steigers waar ik veel van verwacht, maar in de dagelijkse praktijk – zo weet ik uit ervaring – moeten we altijd nog maar wachten of dat uitkomt. Prijs de dag niet… de huid van de beer etc. etc. Aan de bak dus!

Peter R. de Vries