Deze week ben ik vooral met honderd dingen tegelijk bezig. Het nieuwe televisieseizoen komt er aan! Tijdens de zomerstop heeft alles even op een laag pitje gestaan, maar nu moet er weer gas worden gegeven. Voor wie dat nog niet wist: ik maak het programma – godzijdank – niet in mijn eentje, ook al draagt het mijn naam en ben ik de presentator. Er zijn 17 mensen aan verbonden, zoals regisseurs, redacteuren, producers en een secretaresse. Figuranten, camera- geluid- en montagemensen, worden apart ingehuurd. De grote vraag aan het begin van een seizoen is altijd: welke onderwerpen gaan we doen? Dat is een kwestie van dikke dossiers lezen, veel mensen spreken, informatie checken en onderzoek op locatie. Ik schat dat van de tien zaken die wij onder de loep nemen, er negen de uitzending om allerlei redenen niet halen. Dus voor tien uitzendingen, moet je zo’n 100 onderwerpen door je handen laten gaan.
Zie hier een weekje misdaadverslaggeving:
MAANDAG. ‘s morgen gesprek met jonge vrouw, wier zevenjarige zusje in 1986 spoorloos is verdwenen. Geruchtmakende zaak. Kunnen wij nog iets doen, is haar vraag. Als het aan mij ligt wel, dit is een zaak die me altijd heeft geboeid. ‘s Middags naar Barneveld voor een ‘verhoor’ van iemand die meer van de Puttense moordzaak zou afweten. We hebben maanden naar hem gezocht, maar het gesprek is een anti-climax: hij weet niks. ‘s Avonds vakliteratuur lezen, archief bijwerken en telefoongesprekken met Berthie Verstappen en Jaap de Ruyter de Wildt, ouders van vermoorde kinderen.
DINSDAG. Uitgebreid overleg met oud-hoofdcommissaris Jan Blaauw en advocaat mr. Geert Jan Knoops over nieuwe, juridische ontwikkelingen in de Puttense moordzaak. Let op: we hebben aardige ijzertjes in het vuur. Grote stapel post en e-mailtjes weggewerkt, een aantal briefschrijvers direct gebeld. Veel noodkreten om hulp, onder andere van een moeder die vreest dat haar gestoorde zoon eerdaags een levensdelict pleegt. Scenario advocatentoptien doorgenomen. Veel strafpleiters slapen al onrustig…
WOENSDAG. Gesprek met een vrouw die beweert dat zij is aangerand door een deurwaarder en dat de recherche niets doet. Interessant verhaal, maar ik ben niet overtuigd en maan mezelf tot voorzichtigheid. Weer – ja ja – een gesprek met iemand uit de Puttense moordzaak. Ik werk het dossier bij, dat inmiddels meters in beslag neemt. ‘s Avonds praat ik lang met strafpleiter Fred Staehle over de mysterieuze dood van een jonge vrouw. Ongeluk of misdrijf?
DONDERDAG. Ochtendje naar Piet Zoomers om presentatiekleding uit te zoeken. Tref daar toevallig collega Nelleke van der Krogt van Opsporing Verzocht. Direct daarna door naar Eindhoven voor een gesprek met de officier van Justitie in een ernstige zedenzaak, waar wij schokkend beeldmateriaal van in handen hebben gekregen. ‘s Avonds weer correspondentie, leeswerk, archief en telefoontjes.
VRIJDAG. Contact met het politiekorps Utrecht over een lezing die ik moet houden. Bespreking met medewerkster over de moord op Marianne Vaatstra. We hebben een idee dat voor een doorbraak kan zorgen. Ik vraag mr. Bram Moszkowicz of het juridisch haalbaar is, wat hij bevestigt. Snel naar het huis van bewaring in A. voor een bezoek aan beroepscrimineel Rob Z., die ik al heel lang ken. Ondanks een vonnis van zeven jaar heeft hij nog steeds zelfspot. ‘Voor mij is misdaad altijd een leuke hobby geweest’, zegt hij. En terwijl hij met een scheve blik naar het traliewerk kijkt, voegt hij er aan toe: ‘het kost je alleen wel veel van je vrije tijd…’. Zie hier een werkweekje, waarin ik nog heel veel heb overgeslagen. En dan moet u weten dat we nog geen meter beeld hebben gedraaid. Maar volgens mijn agenda wordt dat volgende week ruimschoots goedgemaakt…
Panorama nr. 39: september 2000
