Strafpleiter over zedenzaken
In de verhalenbundel Zeden, onlangs verschenen in de reeks Strafprocessen-van-de-eeuw, vertellen twintig topadvocaten over hun ervaringen in geruchtmakende zedenzaken.
Elk verhaal wordt voorafgegaan door een uitleg van een begrip uit het Wetboek van Strafrecht, zoals verkrachting, aanranding en incest, maar ook kinderpornografie, SM en GHB.
De bundel bevat onder meer bijdragen van bekende advocaten als Willem Jan Ausma (over de zaak Ilona Németh), Esther Vroegh (over groepsverkrachting) en Mark Teurlings (over loverboys).
SPANNENDE DETECTIVE
De bijdrage van strafpleiter Arthur van der Biezen uit Den Bosch is een verhaal dat zich uitstekend leent voor een spannende detectiveroman.
Van der Biezens verhaal gaat over het narcosemiddel GHB, ook wel bekend als de party drug. De illegale drug heeft inmiddels het imago gekregen van een rape drug. GHB komt steeds vaker voor in zedenzaken. Kwaadwillenden gebruiken het middel om het bewustzijn van potentiële seksslachtoffers te veminderen. Daardoor wordt het makkelijker om ze te misbruiken of te verkrachten.
In het verhaal van Van der Biezen wordt de advocaat benaderd door een vrouw die na een avondje stappen met een vriendin mogelijk is verkracht door een taxichauffeur. Het vermoeden bestaat dat ze GHB in haar drankje heeft gekregen. Maar hoe reconstrueer je zoiets als je bijna niets meer van de avond weet te herinneren? Omdat de politie in eerste instantie weinig interesse toont in de zaak, gaat de stapvriendin van het slachtoffer zelf op onderzoek uit. Met een verrassend resultaat.
ADVOCATENVERHALEN
Enkele andere artikelen in Zeden laten wel erg nadrukkelijk zien dat dit boek geschreven is door advocaten. In deze bijdragen lezen we alleen het verhaal van de advocaat en zijn cliënt, maar niets over de slachtofferkant van de zaak.
DE PRIVACY VAN BAS R.
Een treffend voorbeeld hiervan is van de hand van Peter Plasman. Zijn verhaal gaat over het recht op de privacybescherming. Plasman is de advocaat van Bas R. (in het boek X genoemd), bekend uit ons programma als de veroordeelde pedofiele zeilinstructeur die tijdens zijn proeftijd les gaf aan kinderen.
In 2007 wist Plasman via een kort geding een uitzending over Bas R. in eerste instantie te verbieden. De beelden van de zeilinstructeur zouden een te grote inbreuk zijn op diens privacy. In hoger beroep bepaalde het Gerechtshof in Amsterdam dat de reportage toch mocht worden uitgezonden, met een aantal wijzigingen om de privacy van R. te beschermen.
MAATSCHAPPELIJK ONACCEPTABEL
Peter Plasman legt zich neer bij die beslissing van het hof, maar windt zich wel over iets anders op. Volgens hem heeft justitie gesjoemeld met stukken in de zaak van zijn cliënt Bas R. “Het zou een misstand van jewelste zijn. Een echte. Misschien iets voor Peter R. de Vries?”
Plasman rept met geen woord over de schadelijke consequenties van het handelen van Bas R. voor zijn slachtoffertjes. De advocaat gaat bovendien volledig voorbij aan het feit dat het maatschappelijk gezien onacceptabel is dat pedofielen die voor seksueel misbruik zijn veroordeeld, opnieuw in een situatie komen waarin ze les geven aan kinderen of als leidinggevenden zeggenschap over hen hebben.
EENZIJDIG BEELD
In het geval van de zeilschoolhouder Bas R. was het zelfs zo dat jonge kinderen in zijn boot – midden op het water van de Wijde Aa – overnachtten. Ze werden dus volledig aan het toezicht van hun ouders ontrokken.
We horen strafpleiter Plasman alleen over de fouten die mogelijk door justitie zijn begaan in de zaak van zijn cliënt. En daarmee krijgen we – hoe je het wendt of keert – een eenzijdig beeld van de zaak gepresenteerd.
Boek: Zeden. Strafprocessen-van-de-eeuw. Topadvocaten schrijven misdaadgeschiedenis.
Diverse auteurs
Uitgeverij: Vuyk & CO
ISBN: 978 90 7936 208 0





