Nee, luchtige lectuur voor op de vakantiestretcher kan het boek “De essenties van forensisch biologisch onderzoek” niet worden genoemd. En met een afmeting van 21 bij 30 centimeter en een gewicht van anderhalve kilo stop je het ook niet zomaar even in je binnenzak.

Maar daar is het onlangs verschenen naslagwerk van Lex Meulenbroek ook niet voor bedoeld. De schrijver is als gerechtelijk deskundige verbonden aan het Nederlands Forensisch Instituut (NFI) en geldt als expert op het gebied van humane biologische sporen en DNA. Het is een materie waarover de laatste jaren veel te doen is, niet in de laatste plaats vanwege haar steeds vaker doorslaggevende belang in strafzaken. Denk alleen al aan de Puttense moordzaak en de Schiedammer parkmoord; zonder DNA-onderzoek zouden deze zaken heel anders zijn gelopen.

Maar zoveel als deskundigen er vanaf weten, zo ondoorzichtig is de wetenschap rond Desoxyribo Nucleic Acid – want daar staat DNA voor – vaak voor andere procesdeelnemers, zoals advocaten, officieren van justitie en journalisten. Peter R. de Vries schrijft daarover in een korte bijdrage aan het boek: “Ik heb rechters bij de uitleg van deskundigen “juist ja…” horen zeggen, terwijl hun vertwijfelde gezichtsuitdrukking zei: schiet mij maar lek..!”

De vernieuwde uitgave van het naslagwerk mag dan misschien niet de boeken top-10 bestormen, voor mensen uit “het vak” is het eigenlijk verplichte kost. Niet dat je met het doorworstelen van de 323 pagina’s meteen doctorandus voor je naam kunt zetten, maar een stuk inzichtelijker worden “De essenties van forensisch biologisch onderzoek” wel, zelfs voor de leken in het vak. En daar is het boek precies voor bedoeld.

Boek: De essenties van forensisch biologisch onderzoek
Auteur: Lex Meulenbroek
Uitgeverij Paris in Zutphen
ISBN: 978 90 77320 82 2