Veertig jaar bij de Amsterdamse politie

door Joop van Riessen

MEMOIRES VAN EEN POLITIECOMMISSARIS

In de jaren vijftig, toen de later bekende Amsterdamse politiecommissaris Joop van Riessen (1943) jong was, lagen regelmatig bekeuringen op zijn ontbijtbord. De kleine Joop reed op zijn zestiende zonder rijbewijs en deed graag mee aan oudejaarsnachtrellen. Van Riessen was naar eigen zeggen een goede bekende van de politie, zo schrijft hij in zijn verleden week verschenen memoires.

COMMISSARIS IN DRUGSSTAD NUMMER 1

Tussen 1965 en 2004 klom de volwassen Van Riessen op van inspecteur tot hoofd van de Amsterdamse politie. In zijn beginjaren trokken vooral beruchte inbrekers als Gerrit de Stotteraar de aandacht. De onderwereld anno 1965 lijkt onschuldig vergeleken met de georganiseerde misdaad die wij tegenwoordig kennen. De samenleving ontwikkelde zich sinds het einde van de jaren zestig in ras tempo en de politie veranderde mee. De drugshandel maakte zijn intrede en Amsterdam kwam bekend te staan als ‘drugsstad nummer 1’ in de wereld.

SMEUÏGE ANEKDOTES

Van Riessen beschrijft aan de hand van smeuïge anekdotes hoe de Amsterdamse politie volwassen werd.

Midden jaren negentig kwamen de dubieuze opsporingsmethoden van de politie naar buiten. De IRT-affaire was geboren. De Tweede Kamer eiste maatregelen en de toenmalige minister van Binnenlandse Zaken Van Thijn riep hoofdcommissaris Nordholt en Van Riessen op het matje. Het gesprek liep volledig uit de hand. Van Riessen probeerde uit te leggen dat de politie ‘ten onrechte’ werd beschuldigd van onrechtmatige opsporingsmethoden. De minister wilde dat verhaal niet meer aanhoren. “Van Thijn schreeuwde mij toe dat als ik nu niet met bewijzen kwam, ik ontslagen zou worden. Ik riep terug dat hij gewoon naar mij moest luisteren. Van Thijn kwam overeind en wilde gaan schreeuwen. Op dat moment greep collega Nordholt in. Hij pakte mij letterlijk bij mijn hoofd en drukte mij met grote kracht half onder de tafel, al roepend: ‘Joop, hou op! Joop, hou op, je wordt ontslagen als je niet ophoudt!’”

In 2003 braken rellen uit in Amsterdam-West nadat een Marokkaanse jongen was doodgeschoten door een politieagent. “Ik was er met een vrouwelijke collega, die er flink met de wapenstok op los sloeg en tegelijkertijd zorg had over de veiligheid van mijzelf, die ouwe commissaris.” Toen het iets rustiger werd, besloot de bijna gepensioneerde Van Riessen de menigte toe te spreken. Een ingeving. “Voor hetzelfde geld was het daardoor verder uit de hand gelopen, maar dat gebeurde niet, men ging na de toespraak huiswaarts.”

Misschien kwamen zijn ervaringen als jonge relschopper van pas.

Het boek verscheen bij uitgeverij Nieuw Amsterdam.
ISBN: 978 90 468 0291 5