Tweede boek van ex-politiewoordvoerder
De Rotterdammer Anne Geelof was vijfentwintig jaar lang het prototype van een goede politiewoordvoerder. Zijn motto: wees helder, feiten zijn heilig en liegen is taboe. Als oud-journalist begreep hij maar al te goed wat journalisten wilden weten over politiezaken. Nu, vier jaar na zijn pensioen, ligt z’n tweede boek Gesponnen Zijde in de winkel.
Hoofdrolspeler Sebastiaan de Langhe van Wijngaerde krijgt op een dag een brief met daarin een halve foto en ook de helft van het negatief. Op de foto ziet hij zichzelf in een niet al te florissante houding naakt op een hotelbed liggen. Er wordt een bedrag van honderdduizend dollar geëist in ruil voor de andere helft van de foto en het negatief. Voor de afhandeling van de zaak moet Sebastiaan zo snel mogelijk in Hong Kong verschijnen. Bij aankomst blijkt hij een schaakstuk te zijn in een onderzoek naar de kopstukken van een criminele organisatie.
Het is het begin van een spannend verhaal, waarbij politie- en justitiemensen te maken krijgen met Chinese mensensmokkel, chantage, verdovende middelen en het witwassen van crimineel verkregen geld. In het boek wordt er over de schouders van Rotterdamse politie- en justitiemensen meegekeken. Het levert een gedetailleerde reconstructie op van een spannende en complexe zaak.
Geelof, geboren in 1943, begon zijn carrière in de journalistiek. Hij schreef onder meer voor de Telegraaf, het Algemeen Dagblad en de Volkskrant. In 1980 maakte hij de overstap naar de politie, waar hij eerst bij de Rijkspolitie en later bij korps Rotterdam-Rijnmond de eerste woordvoerder werd.
Als politiewoordvoerder had Geelof een unieke blik in de keuken van politie en justitie. Of het nu ging om ontvoering, afpersing, mensensmokkel, fraude, moord of doodslag: bij de politie en justitie bleef geen deur voor hem gesloten. Aan het eind van de jaren tachtig werd hij door de ontvoering en moord Ahold-topman Gerrit-Jan Heijn zelf even bekende Nederlander. Geelof was in die tijd een vertrouwd gezicht in de Nederlandse media.
Peter R. de Vries schreef eerder over Geelof: “Hij wist waar hij over sprak, was hij altijd goed bereikbaar, loog nooit (al vertelde hij ook niet altijd alles wat hij wist, maar dat is wat anders) en was ook bereid om je vertrouwelijk even bij te praten. Een vertrouwen dat daardoor nooit werd beschaamd.”
Of de oud-politiewoordvoerder dan nu wel uit de school klapt, mag de lezer zelf bepalen.




