Hoger beroep in Limburgse kastmoord

Café de Dikke Trom

Het was een gewone zaterdagavond in café de Dikke Trom in het Limburgse Nuth. Terwijl buiten de regen tegen de ramen zwiept, drinken de Schotse vrienden Jonathan Kennedy, Paul M. en Roy M. gezellig wat biertjes. Tegen sluitingstijd, het is dan bijna één uur, vertrekken ze naar hun gehuurde kamers boven de kroeg. Eenmaal daar aangekomen, slaat de gemoedelijke sfeer tussen de kameraden plotsklaps om. Met fatale gevolgen. Want twee weken later wordt het lichaam van Jonathan gevonden: hij ligt opgevouwen in een kast en is met messteken om het leven gebracht. De vrienden Paul en Roy worden als verdachten aangehouden en in september 2008 tot acht jaar cel veroordeeld. Donderdag diende de eerste zitting van het hoger beroep.

Het lichaam van Jonathan werd pas twee weken na de moord gevonden

Vuile was

Wat er precies is voorgevallen in die nacht van 6 op 7 januari 2007 blijft schimmig. Vermoedelijk is in het café al een ruzie ontstaan, maar Paul en Roy weten niet meer waarover. Volgens de één was het de stereo die te hard stond, volgens de ander ging de onenigheid over de vuile was. Vanaf hier lopen de verhalen over de toedracht van de moord sterk uiteen. Paul heeft Jonathan naar eigen zeggen een ‘fikse klap’ op zijn hoofd gegeven en hoewel hij hier een gebroken hand aan overhield, is hij daarna gaan slapen in de woonkamer. Roy beweert dat hij Jonathan ‘per ongeluk’ heeft gestoken met een keukenmes. Hij zou zijn vertrokken toen hij nog ‘alive and kicking’ was.

Bloedsporen

Hoewel de verklaringen van de jongemannen dus sterk verschillen, liegen de sporen in het appartement er niet om. De keukenvloer, de wasmachine en de muren zijn duidelijk besmeurd geweest met bloed en na de moord grondig schoongepoetst. Ook op een fles allesreiniger, een emmer en een schuursponsje (met daarop het DNA van Paul) wordt bloed van Jonathan gevonden, evenals op de schoenen en sokken van verdachte Paul. Verder wordt op het dekbedovertrek waarmee het lichaam van Jonathan in de kast was weggemoffeld DNA-materiaal van Paul gevonden. Een plausibele verklaring voor deze sporen hebben de Schotten niet.

Sherrin Kennedy

Verwoest

Op 12 september 2008 moeten Paul en Roy voor de rechtbank in Maastricht verschijnen. Tegen Roy M. wordt door de officier van justitie negen jaar geëist wegens moord, Paul M. hoort twintig maanden tegen zich eisen voor het wegwerken van het lijk. Sherrin Kennedy, de moeder van Jonathan, is uit Schotland overgekomen om de zitting bij te wonen. Ze bijt de jongens toe dat “haar leven totaal verwoest is” door de moord. Haar zoon was een paar dagen voor de moord naar Zuid-Limburg vertrokken om productiewerk te gaan doen, maar had op een gegeven moment niets meer van zich laten horen. Pas twee weken na zijn vermissing hoorde Sherrin dat Jonathan was vermoord, nota bene in zijn eigen huis.

Slapen

De rechtbank maakt korte metten met het verhaal van de vrienden. Vooral het verhaal dat Paul op het fatale moment zou zijn gaan slapen vindt de rechter ongeloofwaardig. Ruzie over een stereo die te hard staat, een huisgenoot die in de woonkamer met een mes staat te zwaaien en een gebroken hand zijn volgens de rechtbank nu niet de ideale omstandigheden om een dutje te doen. Bovendien heeft het opruimen van de sporen, de spullen en het verslepen van het lijk in de kamer naast Paul waarschijnlijk de nodige herrie gemaakt. Dat hij dit niet heeft gehoord, is ‘op zijn minst onwaarschijnlijk’ aldus de rechtbank.

Daderwetenschap

Dat de jongens wel degelijk meer weten van de moord, leidt de rechter verder af uit een aantal opmerkingen van Paul tegenover de politie. Zo heeft de 34-jarige in een verhoor spontaan opgebiecht dat Jonathan in een muurkast van het appartement was gevonden. Even later had hij zelfs weten te vertellen dat het slachtoffer met drie messteken in het hart om het leven was gebracht. Allemaal informatie die de politie nog niet vrijgegeven had (zogenaamde daderwetenschap) en dus alleen bij de moordenaar bekend kon zijn. De jongens sloegen bovendien geen alarm toen bleek dat hun huisgenoot de volgende dag verdwenen was, terwijl ze hem de avond daarvoor volgens hun verklaringen nog hadden geslagen en gestoken.

Hoger beroep

Hoewel het weliswaar nooit duidelijk is geworden wie de dodelijke steek heeft toegebracht staat het volgens de rechtbank vast dat het óf Roy óf Paul moet zijn geweest. Op 26 september 2008 worden ze allebei tot acht jaar cel veroordeeld wegens doodslag in vereniging. De advocaten van de mannen, Peer Szymkowiak en Francoise Landerloo, hadden vrijspraak geëist en reageerden verbouwereerd op het vonnis. Meteen na de zitting werd dan ook hoger beroep aangekondigd.

Donderdag 4 maart was de eerste dag van dit hoger beroep, een zogeheten regiezitting waarin de stand van het onderzoek en de aanvullende onderzoekswensen behandeld worden. Wanneer de zaak wordt voortgezet is nog niet bekend.

Marijke Kuin
Redacteur Peter R. de Vries