
Tamara Wolvers
Jaco G., verdachte van de moord op Tamara Wolvers, is vandaag in hoger beroep vrijgesproken door het gerechtshof in Den Haag. Ondanks het nieuwe DNA-onderzoek dat tegen de 41-jarige verdachte werd ingebracht, kan volgens het Hof niet met zekerheid worden vastgesteld dat Jaco G. de moordenaar van Tamara is. Twee weken geleden werd 14,5 jaar cel tegen hem geëist.
Steunbewijs
Het voor het hoger beroep ingebrachte nieuwe DNA-materiaal werd gevonden op de badjas van de Alphense Tamara. Volgens het Openbaar Ministerie ging het deze keer om een spoor dat volledig matcht met het DNA van G. Maar het Hof besliste vandaag dat het bewijs hooguit als ondersteunend bewijs kan worden gebruikt. Alleen wanneer het bewijs voldoende ondersteuning vindt in andere bewijsmiddelen zou het tot een veroordeling kunnen leiden en dat ontbreekt in deze zaak, aldus het Hof.
De vrijspraak maakte veel emoties los bij de familie van Tamara, die overtuigd zijn van de schuld van Jaco en vurig op een veroordeling hadden gehoopt. Na afloop barstten de nabestaanden in tranen uit. Jaco G., die zich zowel voor de rechtbank als het gerechtshof op zijn zwijgrecht beriep, kwam zelf niet opdagen bij de uitspraak.

Op de zolderkamer werden diverse DNA-sporen van G. gevonden
De 28-jarige Tamara Wolvers werd op 12 juli 2006 dood aangetroffen in het huis van haar ouders, die op dat moment op een Brabantse camping verbleven. Tamara was gekleed in een badjas en om haar hoofd was een plastic tas gesnoerd. Uit sectie bleek dat de Alphense als gevolg van verstikking om het leven was gekomen. Na lang onderzoek kwam tot verbijstering van de familie een ex-oom van Tamara als verdachte in beeld.
Rechtbank
In juli 2008 werd deze Jaco G., die betrokkenheid bij de moord altijd heeft ontkend, vrijgesproken door de Haagse rechtbank na een eis van vijftien jaar cel. Ondanks zijn rammelende alibi, verschillende DNA-sporen en een voetafdruk die in zijn richting wezen, vond de rechter het bewijs niet overtuigend genoeg. De DNA-sporen waren volgens de rechter afzonderlijk van elkaar niet sterk genoeg voor een veroordeling. Na anderhalf jaar hechtenis kwam G. hierdoor weer op vrije voeten.

Tamara Wolvers
In april 2009 besteedde ons programma uitgebreid aandacht aan de zaak, waarin Peter de deskundigheid van de Leidse hoogleraar professor Richard Gill raadpleegde. Volgens de expert zou G. door de rechter wel meteen schuldig zijn bevonden aan de moord, als de DNA-sporen die destijds dienden als bewijsmateriaal, ‘bij elkaar opgeteld en meegewogen’ waren. Ook Peter was ervan overtuigd dat de rechter dan tot een andere conclusie was gekomen.
Peter: “Even bijkomen”
In een eerste reactie op het arrest van het Hof zegt Peter: “‘Dit is een uitspraak waar ik even van moet bijkomen. Ik ben twee weken geleden bij de behandeling van de zaak geweest en was er eerlijk gezegd behoorlijk van overtuigd dat Jaco G. veroordeeld zou worden, nu er op de badjas een volledig DNA-profiel van hem was aangetroffen. Ook andere feiten en omstandigheden wezen nadrukkelijk in zijn richting en het feit dat hij zich op zijn zwijgrecht beriep tijdens de zitting en zelfs de meest eenvoudige vragen niet wilde beantwoorden, was iets dat in mijn ogen in zijn nadeel zou uitvallen.
Ik denk dat de raadsheren van het Hof wel met de uitspraak geworsteld zullen hebben. Ik vermoed dat zij wel de overtuiging hadden dat Jaco niet brandschoon was, maar dat zij vonden dat het wettig bewijs daarvoor ontbrak. Zij hielden er kennelijk rekening mee dat het DNA ook eerder, op andere wijze op de badjas gekomen kan zijn. Voor de familie van Tamara, zal dit een uitspraak zijn die heel moeilijk te verteren is.”
Klik hier voor het volledige arrest.
Marijke Kuin
Redactie Peter R. de Vries




