Nederlander Martin Verfondern verdwenen van Spaanse boerderij
Wie droomt er niet af en toe van een bestaan zonder hectiek, ver weg van files, agenda’s, rinkelende trams en acceptgirokaarten? En wie mijmert niet af en toe over die eigen wijnboerderij in Zuid-Frankrijk of Bed & Breakfast in Toscane? Toch is een leven in het spreekwoordelijke hutje op de hei bepaald geen garantie voor een rimpelloos bestaan.
Neem de 52-jarige Martin Verfondern, die ons drukke land dertien jaar geleden verruilde voor het Galicische dorpje Santoalla, waar hij met zijn vrouw Margo Pool een biologische boerderij opzette. Jarenlang leefden ze hun droom, bijgestaan door vrijwilligers vanuit de hele wereld en omringd door oogverblindende natuur. “Nergens ter wereld is het water zuiverder dan hier”, was één van Verfonderns vaste uitspraken.
Burenruzie
Maar zelfs daar, in dat idyllische Santoalla, lagen aardse zaken als roddel, achterklap en twist op de loer. Want hoe goed Martin Verfondern het ook voor had met het dorp en haar inwoners, niet iedereen was even blij met de activiteiten op de boerderij. Met name de overburen, een echtpaar met een verstandelijk gehandicapte zoon, stoorden zich mateloos aan de Nederlanders en hun gasten. Zo vochten ze al eens het eigendomsrecht aan van de berghelling waarop Martin en Margo hun onbespoten appels en peren verbouwden, maar de rechter stelde de overburen in het ongelijk. Daarmee was de strijd echter nog niet ten einde.
Er volgde een periode van pesterijen, intimidaties, scheldpartijen en bedreigingen. Ook vielen er af en toe klappen, dreigde de zoon van de overburen bij herhaling dat hij “wel even zijn geweer ging halen” en werden er spullen uit de boerderij gestolen. De lokale politie wilde in het begin nog wel eens langskomen, maar na telefoontje nummer zoveel in een paar maanden tijd vonden ze het wel mooi geweest. Het werd tijd dat de kijvende buren zelf naar een oplossing zochten.
Vermist of vermoord?
Maar sinds vorige week woensdag vraagt iedereen in Santoalla zich bezorgd af of de politie daarmee geen ernstige inschattingsfout heeft gemaakt. Want Martin Verfondern lijkt sinds die dag van de aardbodem te zijn verdwenen en niemand heeft enig idee wat er met hem is gebeurd. Hij had in de voorgaande periode niets gezegd over een op handen zijnde vertrek, er waren geen financiële zorgen, Martin stond niet bekend als depressief en in de relatiesfeer was alles koek en ei. Wat niemand nog hardop durft te zeggen, maar wat iedereen in het dorp stiekem denkt is dat de overburen er meer van weten. Vooral de rare zoon des huizes wordt ervan verdacht iets met de zaak te maken te hebben. Zover wil de politie echter nog niet gaan. Eerst moet Martin Verfondern maar eens gevonden worden en dat is in het uitgestrekte natuurgebied al moeilijk genoeg. Want tot op heden ontbreekt nog elk spoor van de Nederlander.
Henk Strootman







