Derck S.

Zo’n leuk gezin. Zo’n rustige buurt. Zo’n keurige straat. Zo’n aardige vrouw. Zo’n vriendelijke knul. Zo’n goede en serieuze leerling. Zo’n enthousiaste voetballer.

Wie de kranten en lokale media in Groningen de laatste dagen een beetje heeft gevolgd moet het zijn opgevallen dat het gezinsdrama in Haren, waarbij de 49-jarige Simone S. om het leven kwam, tot veel verwarring en onbegrip heeft geleid. De politie verdenkt niemand minder dan haar eigen zoon Derck (17) van betrokkenheid bij het misdrijf. De jongen zou zijn daad afgelopen zaterdag hebben opgebiecht aan zijn vader, toen die terugkeerde van een reis naar Amerika.

Over de manier waarop Simone is gedood, wil de politie nog niets zeggen (Foto: 112groningen.nl)

Flodder

Het Wassenaar van het Noorden is in shock; vermoord worden door je eigen vlees en bloed, veel gekker moet het toch niet worden. Geheel onbegrijpelijk is de verbijstering niet, want een daad als deze lijkt op geen enkele manier te verklaren. Was het nou nog een Flodderachtig gezin geweest, met een aan alcohol verslaafde vader, autoritaire moeder en een cokesnuivende zoon, dan was het allemaal nog enigszins te plaatsen geweest.

Maar niets van dat al; Derck S. was volgens de schoolleiding van het Willem Lodewijk Gymnasium inderdaad een heel gewone knul. En als we de verhalen van omwonenden mogen geloven kwam hij uit een harmonieus gezin, waar voor zover men weet nooit iets vreemds was voorgevallen. Vader en moeder hebben een prima baan bij Gasterra, dochter Rosa studeert in de VS, Derck doet het prima op school en is een gewaardeerd lid van de plaatselijke voetbalvereniging Be Quick 1887.

Voorlopig is het dus gissen wat er in dat statige jaren ‘30-huis aan de Weg voor de Jagerskampen is voorgevallen. De kans dat het allemaal toch heel anders zit en Simone door bijvoorbeeld een ongeluk of zelfmoord is omgekomen is nihil. De politie in Groningen spreekt in een officieel persbericht klare taal: “De vrouw bleek door geweld om het leven te zijn gebracht.”

Laatste fatale stap

Misschien dat er de komende tijd wat bijzonderheden over de zaak naar buiten sijpelen en anders is het een kwestie van wachten tot de rechtszaak. Daarbij is de kans groot dat er elementen aan het licht komen waarvan nu niemand nog het bestaan weet, maar die vanuit psychologisch oogpunt veel verklaren. Zélfs iets unieks als een moedermoord (parricide), waarover hoogleraar forensische psychiatrie prof. dr. F. Koenraadt in zijn proefschrift “Ouderdoding als ultiem delict” (1996) onder andere schreef: “…in de meeste gevallen zie je toch dat er sprake is van een allang bestaande en voor de betrokkenen onoplosbare conflictsituatie. Dochters die een seksuele relatie met hun vader moesten dulden, zonen die door hun moeder ook als volwassene klein werden gehouden, soms ook kinderen die door de ene ouder tegen de andere worden opgezet, met de expliciete opdracht zelfs de ander uit de weg te ruimen. Alcoholmisbruik, een sfeer van geweld, angst voor roddel of eerverlies, het verhoogt allemaal de kans – hoe klein uiteindelijk ook – op de laatste fatale stap…”

Alcoholmisbruik, een sfeer van geweld, angst voor roddel of eerverlies; binnen het gezin S. lijkt van dit alles geen sprake te zijn geweest. En zo blijft voorlopig dus de vraag: wat bracht Derck S. tot die laatste fatale stap?

Henk Strootman
Redactie Peter R. de Vries