Wedstrijd van het jaar

Het is nu zondagmiddag, bijna half twee. Normaal gesproken had ik in de Arena bij de wedstrijd-van-het-jaar gezeten: Ajax – Feyenoord. Dat is een game waarvan ik altijd zeg dat ik die voor geen prijs  wil missen, maar voor de uitzending-van-het-jaar moet-ie natuurlijk toch wijken.

Pfff… het zit er nu op. We hebben net de studio-opnamen afgerond, waarin ik de reportage aankondig en aan elkaar praat. Tijdens de opnamen bleek wel dat de vermoeidheid zijn tol begon te eisen, het duurde wat langer dan normaal, door een aantal versprekingen die toch even over moesten. Collega Kees van der Spek heeft zich vervolgens met de tapes naar de montagestudio gespoed en ‘plakt’ daar alles aan elkaar. Daarna moet deze band naar de ‘uitzendstraat’ van SBS6 in Amsterdam worden gebracht en gekscherend zeg ik dat ze wel voor een gewapend en gepantserd escorte mogen zorgen… stel je voor dat er onderweg nu iets fout gaat en de koerier zijn pakketje verliest. In dat geval kun je mij direct aan de hart-monitor leggen…

Eén grote steekvlam

Beth Twitty, die de afgelopen dagen mijn gast is geweest, is vanmorgen weer naar de VS vertrokken. Ze zit morgen in een grote talkshow daar en kon niet langer blijven. Het waren heel bijzondere dagen met haar. Op internet heb ik gekke verhalen over haar gelezen, maar die corresponderen – zoals zo vaak – totaal niet met mijn eigen ervaringen.

Ik ben blij dat het nu eindelijk zo ver is. De drie dagen die sinds donderdagavond – het moment dat duidelijk werd dat wij met deze scoop zouden komen – zijn verstreken, hadden we tot de laatste seconde nodig, maar toch duurt het lang als je op zulk nieuws zit te wachten. Ik realiseer me dat goed en begrijp ook de kritiek en ergernis op dat lange wachten van de buitenwacht. Ik heb al eerder geschreven dat de snelheid waarmee dit verhaal wereldnieuws werd me toch nog enigszins heeft verrast. Het was geen lopend vuurtje, zoals ik verwachtte, maar één grote steekvlam. En ja, dan is het vervelend als de uitzending nog drie dagen op zich laat wachten. Het kon echter niet anders, want hij was gewoon nog niet helemaal klaar. Het is een heidens karwei om een bijna twee uur durende docu te maken, ook al heb je al het materiaal al in huis. Globaal monteer je één minuut beeld in één uur. Dus een reportage van 90 minuten, kost  90 uur. Dat is in feite twee volle werkweken, die wij – Kees van der Spek en top-editor Rick Lankreijer – in een paar dagen proppen.

Naar Amerika

Op de redactie heerst nu eindelijk een klein beetje rust. Nu alles echt klaar is, valt er wat spanning van ons af. De enige die nu druk telefoneert is ‘press officer’ Peter Schouten. Hij overlegt samen met zijn p.a. (personal assistant) Kelly met de Amerikaanse netwerken, die mij volgende week in hun shows willen hebben. We gaan waarschijnlijk van dinsdag tot zaterdag met een grote crew naar de VS, voor een tour langs allerhande actualiteitenprogramma’s en talkshows. Er zijn ver gevorderde onderhandelingen met Oprah, Larry King (CNN), Good Morning America (ABC), Greta Van Susteren (Fox TV),  The Today Show (NBC), The Early Show (CBS), America Most Wanted (Fox Network), Court TV en The Nancy Grace Show. Er zullen er nog wel een paar afvallen en bijkomen, want iedereen heeft zo z’n verlangens en voorkeuren waar om praktische en persoonlijke redenen niet altijd aan kan worden voldaan. Kwestie van keuzes maken vooral ook, want je kunt maar in één programma tegelijk zitten natuurlijk. Verder gaan we ook naar Montgomery, Alabama, de staat waar moeder Beth Twitty woont, waar ook een aantal interviews op het programma staat.

Maar goed, laat ik niet teveel op de zaken vooruit lopen. Nu eerst de uitzending maar eens. Ik kijk vanavond in huiselijke kring met een paar goede vrienden. Zij kijken net zo reikhalzend naar de reportage uit als iedereen. En nee… ook hen heb ik vooraf niets verteld of laten zien.

Peter R. de Vries