Het rommelt al wekenlang in Nieuwendijk, de plaats waar in de zomer van 1984 de 19-jarige Germa van den Boom verdween. Aanleiding voor alle commotie zijn de graafwerkzaamheden van een groep lokale enthousiastelingen die zich ‘de werkgroep’ noemt en zich tot taak heeft gesteld het stoffelijk overschot van Germa van den Boom te vinden. En hoewel de eerste berichten over de opgravingen in zowel de plaatselijke als landelijke pers repten over een doorbraak, heeft nader onderzoek door de politie geen nieuwe aanknopingspunten opgeleverd.
Honden en radarapparatuur
‘Verdwijning Germa van den Boom snel opgelost’, zo kopten verschillende dagbladen. Bij de opgravingen op verschillende plekken rond de plaats waar Germa is verdwenen, heeft de werkgroep gezocht met honden en radarapparatuur en toen er werd gegraven kwamen uiteindelijk spullen naar boven als damesschoenen, een handtas en een oude fles schoonmaakmiddel.
Zowel de lokale als de landelijk pers schonk aandacht aan deze ‘doorbraak’ in de zaak, maar gemakshalve werd onvermeld gelaten dat de aangetroffen spullen geen enkele relatie met de verdwijning van Germa aantoonden. Ondertussen nam op verschillende internetsites de kritiek op de politie toe. Die zou geen interesse hebben om serieus naar de bevindingen te kijken. Maar afgelopen week kwam daar verandering in.
Voorbarig
Onder leiding van het Coldcaseteam dat de zaak van Germa van den Boom nader heeft onderzocht, hebben specialisten van de KLPD en technisch rechercheurs de door de werkgroep aangewezen locaties onderworpen aan nader onderzoek. En het resultaat is dat er niets is gevonden. De plaats waar eerder de verschillende spullen werden gevonden, is in het verleden gebruikt als een soort vuilstortplek en het barst er dan ook van de flesjes, potjes, oude fluitketels en plastic huisvuil.
Eerder al, uitte Peter R. de Vries kritiek op de handelswijze van de werkgroep omdat alle uitlatingen in de pers nogal voorbarig waren. Peter juicht het toe dat er mensen zijn die zich het lot van Germa van den Boom en haar familie aantrekken. “Maar door op deze manier naar buiten te treden wordt valse hoop gewekt. Bovendien is nooit aangetoond dat de gevonden spullen een connectie met Germa hadden en als dat wel zo zou zijn, is het van de werkgroep nogal onverstandig dat ze zo intensief gaan graven omdat daarmee belangrijke sporen vernield kunnen worden.”
Foto
Waar ook al maanden over wordt gespeculeerd is de identiteit van de onbekende man op een onduidelijk fotootje dat destijds is aangetroffen tussen de persoonlijke spullen van Germa. Een fotootje waar de politie jaren na de verdwijning mee naar buiten kwam. Tot nu toe is altijd onduidelijk gebleven wie de man op de afbeelding is en of het gaat om een fotootje of een uitgeknipte afbeelding. En ook de vraag waarom Germa dit bewaarde is nooit beantwoord. Maar al enige tijd wordt beweerd dat de man op de foto de plaatselijke columnist in Nieuwendijk Ad Mol is. Een man die zelf ook regelmatig in het nieuws kwam omdat hij veel over de zaak schreef en op zeker moment zelfs pretendeerde dat hij wist wie er achter de verdwijning zat. Ook dit bleek nergens op gebaseerd.
Geen overeenkomst met plaatselijke columnist
Mol maakt nu zelf ook onderdeel uit van ‘de werkgroep’ die het initiatief nam voor de graafwerkzaamheden.
De geruchten dat Ad Mol de man zou zijn op het fotootje, zijn gebaseerd op de uitlatingen van een vrouw uit Nieuwendijk die contact heeft opgenomen met een Amerikaan, ene Frank Bender die in de Verenigde Staten schedels van onbekende slachtoffers van misdrijven reconstrueert. Hoewel hij geen deskundige is op het gebied van fotovergelijkingen, komt hij tot de vergaande conclusie dat het gezicht van de man op de foto overeenkomt met dat van Ad Mol.
Naar aanleiding van deze uitlatingen heeft het rechercheteam hier ook naar gekeken. Er zijn zelfs specialisten ingeschakeld met kennis en expertise op dit gebied. De uitkomst is dat er zeker geen sprake is van een overeenkomst tussen de man op de foto en Ad Mol. En daarmee is dit hoofdstuk in de verdwijning voor de politie afgedaan.
De politie heeft met ‘de werkgroep’ de afspraak gemaakt om niet meer zomaar met bevindingen naar buiten te treden zonder eerst met het rechercheteam te overleggen. En hamerde daarbij met name op de impact die deze hele actie heeft gehad bij de nabestaanden.
Duidelijk is dat de verdwijning van Germa de gemoederen 25 jaar na dato nog steeds bezig houdt. Hopelijk leidt het op een dag werkelijk tot een doorbraak in de zaak.






