Het grootschalige vrijwillige DNA-onderzoek in de zaak van Nicky Verstappen uit het Limburgse Heibloem dreigt voor de nabestaanden en justitie uit te draaien op een pijnlijk fiasco. Bijna één derde van de aangezochte personen heeft geen gehoor gegeven aan de oproep om DNA af te staan of weigert dit botweg. Vooraf was gehoopt dat het vrijwillige DNA-onderzoek voor een doorbraak in de al twaalf jaar slepende zaak zou zorgen.
Drie groepen
Van de ruim honderd door justitie geselecteerde personen hebben dertig personen echter niet meegewerkt. Normaal gesproken ligt dit percentage bij DNA-onderzoeken op zo’n vijf procent. Er is sprake van drie groepen ‘betrokkenen’ in de zaak:
1.) Familie en naaste vrienden
2.) Mensen die op of rondom het jeugdkamp aanwezig waren waar Nicky in de zomer van 1998 verdween
3.) Mensen die mogelijk in de buurt van het kamp zijn geweest en bijvoorbeeld een zedenverleden hebben
In de eerste groep heeft iedereen meegewerkt en was er geen ‘match’. In de tweede groep – waaronder ook de voormalige leiding van het kamp – zijn echter volop weigeraars dan wel mensen die geen gehoor aan de oproep hebben gegeven.

Peter met familie Verstappen bij het gesigneerde Ajax-shirt dat eigenlijk bestemd was voor Nicky
Laatste strohalm
Justitie is tot het DNA-onderzoek overgegaan nadat recent met behulp van de nieuwste technieken op kleding van Nicky toch DNA-sporen zijn aangetroffen van een onbekende man. Voor Peter en Berthie Verstappen was dit zo’n beetje de spreekwoordelijke strohalm in de al zo lang onopgeloste zaak. Zij zijn geschokt door het gebrek aan medewerking. Berthie Verstappen: ‘Dit is echt een klap in ons gezicht. Het is verbijsterend dat zo’n groot percentage gewoon niet meedoet. Wat zijn dat voor mensen, wat voor mentaliteit hebben die in hemelsnaam? Interesseert de oplossing van deze zaak hen zo weinig? Het is gewoon niet te geloven, als je weet dat bij de weigeraars ook mensen van de toenmalige kampleiding zitten onder wier verantwoordelijkheid Nicky is verdwenen. Je zou zeggen dat die staan te trappelen om mee te doen, maar niks er van. Waarom weigeren ze? Zien ze het belang niet, of zitten ze de boel gewoon te saboteren? Peetje en ik zijn hier echt kapot van. We hadden hoge verwachtingen van dit onderzoek. We hebben de afgelopen twaalf jaar al heel wat meegemaakt en moeten doorstaan, maar deze houding van een aantal betrokkenen slaat alles’.
Lastig parket
Justitie en politie zitten met het grote aantal weigeraars (en mensen die niet reageren) in een lastig parket. Er is voorzichtig geprobeerd een aantal alsnog te bewegen om mee te doen, maar veel aandrang kan er niet worden uitgeoefend, omdat anders het ‘vrijwillige’ karakter van het onderzoek geweld wordt aangedaan. Bij een eventuele match kan de advocaat van de betrokkene daar dan een punt van maken en zeggen dat zijn cliënt is ‘gedwongen’ om mee te doen. Justitie beraadt zich er nog over hoe deze gênante kwestie nu verder moet worden aangepakt. Normaal gesproken weigert slechts een heel klein gedeelte van de geselecteerde groep. Het voordeel is dan dat 95 procent kan worden uitgesloten, wat veel recherchetijd en inspanning bespaart. Naar de resterende vijf procent wordt dan nog eens door het rechercheteam subtiel gekeken of er een speciale reden is geweest om niet aan het onderzoek mee te doen. Op deze manier is in menig onderzoek de zaak alsnog opgelost. Nu echter zo’n dertig procent niet meedoet, is de ‘restgroep’ te groot en kan justitie daar niet mee uit de voeten.
‘Gore lef’
Peter heeft de totstandkoming van het DNA-onderzoek in de zaak van Nicky op de voet gevolgd en deelt volledig de verontwaardiging van Peter en Berthie Verstappen: ‘Dit is wel heel bizar. Nicky was geen drugsbaron, maar een onschuldig jongetje van 11 jaar. Je verwacht dat iedereen die dan ook maar iets kan doen om tot een oplossing te komen, meteen klaar staat. Maar het tegendeel is dus het geval. Het is een blamage voor de leiding van het jeugdkamp dat een aantal betrokkenen – ja, ik zeg het maar ronduit – de gore lef heeft om medewerking te weigeren of gewoon niet te reageren. Dit geeft wat mij betreft aan dat we in de toekomst van dit soort ‘vrijwillige’ onderzoeken af moeten. Directe betrokkenen of mensen die in de buurt zijn geweest van zo’n ernstig misdrijf MOETEN gewoon hun DNA afstaan, vind ik. Als blijkt dat het niet matcht wordt het daarna weer vernietigd. Dat zou veel beter werken dan dit soort geharrewar. Maar daar hebben we nu niks aan… Laten we hopen dat een aantal weigeraars nog tot bezinning komt, want de moord op Nicky moet worden opgelost!’.









