Makers Zwartboek bewezen Ernest Louwes geen dienst

Ernest Louwes

Wat zou er gebeuren, zo vraag ik me wel eens af, als er een videoband zou opduiken waarop je Ernest Louwes de moord op de weduwe Wittenberg ziet plegen? Hoe zouden de mensen achter de website www.geenonschuldigenvast.nl, die al jaren met grote stelligheid beweren dat justitie de verkeerde achter de tralies heeft gezet, zich dan voelen? Interessant is ook de zéér hypothetische vraag wat er zou gebeuren als Louwes de moord opeens zou opbiechten. Wat voor effect zou dat hebben op Maurice de Hond; dat uitgerekend de man, voor wie hij zich jarenlang met blinde ijver heeft ingezet, zijn inspanningen met terugwerkende kracht reduceert tot een lachwekkende en aandoenlijke kruistocht.

Jacqueline Wittenberg

Wettig en overtuigend

Dat Ernest Louwes de moord ook wérkelijk heeft gepleegd is volgens meerdere rechterlijke instanties wettig en overtuigend bewezen. We kunnen dus stellen dat hij de dader is. Maar om het vonnis ook voor de Louwes-adepten “wettig en overtuigend” te laten zijn is heel wat meer nodig. Wat dat betreft geloof ik niet dat het onlangs door het NFI gepresenteerde onderzoekrapport, waarin wordt gereageerd op het Zwartboek NFI, veel indruk zal maken op het Louwes-kamp. “I allready made up my mind”, zeggen de Engelsen in dergelijke situaties, “don’t mix me up with facts.” En die facts mogen er zijn, al trekt het NFI op sommige punten ook het boetekleed aan.

Om met dat laatste maar eens te beginnen: de makers van het Zwartboek hebben volgens de onderzoekers gelijk wanneer ze stellen dat de diepte van de diepste steekwond zonder reden niet is gemeten. Verder had de blouse van het slachtoffer anders moeten worden verpakt; het kledingstuk kwam terecht in een zak waarin het mogelijk vochtig is geworden. Ook erkent het NFI dat het gebruik van microsporenfolie (eenzijdig klevende folie waarmee vezelsporen en losse haartjes kunnen worden veilig gesteld) enige invloed kan hebben gehad op het DNA-onderzoek ten aanzien van de controlemonsters aan het voorpand van de blouse. Andere fouten waren van administratieve aard of hadden betrekking op een verkeerde ingestelde datum op een fotocamera.

De blouse van Jacqueline Wittenberg

Averechts

Tot zover het “goede nieuws” voor de opstellers van het Zwartboek. Het slechte nieuws is dat bijna alle punten van kritiek op essentiële onderzoekspunten gefundeerd kunnen worden weerlegd. Je zou zelfs kunnen zeggen dat het Zwartboek voor de makers ervan een averechts effect heeft gehad. Want er wordt nog eens uitgebreid stilgestaan bij de wijze waarop de sporen zijn veiliggesteld, hoe men aan bepaalde wetenschap is gekomen en op welk punt de critici zich hebben laten lijden door foute interpretaties en slordige conclusies.

Zo blijkt de veronderstelling in het Zwartboek dat er tijdens het transport van de blouse van het slachtoffer DNA-overdracht (contaminatie) kan hebben plaatsgevonden onjuist. “Dr. Kenny (één van de onderzoekers, HS) is er ten onrechte vanuit gegaan dat de blouse samen met andere voorwerpen in een tas werd bewaard. Zowel dr. Kenny als dr. Krane lijkt niet op de hoogte te zijn geweest van de exacte wijze van bewaren en opslaan van de blouse.”

Een politiefoto van het mes

Steken en snijden

Over een opmerking betreffende “mes P1” waarmee volgens het Zwartboek de beschadigingen aan de blouse van het slachtoffer niet kunnen worden zijn veroorzaakt, zegt het NFI: “In het Zwartboek wordt geen rekening gehouden met het feit dat de breedte van een steekbeschadiging niet overeen hoeft te komen met de breedte van het lemmet. De beschadiging kan langer zijn, omdat een steekbeweging wordt gecombineerd met een snijbeweging. De beschadiging kan ook korter zijn, wanneer de stof oprekt voor dat het textiel wordt beschadigd.”

Je kunt er voor honderd procent vanuit gaan dat het er op NFI-rapport gereageerd gaat worden. De Louwes-aanhangers reageren namelijk altijd op elk woord dat over de zaak wordt gezegd of geschreven. Nog geen uur nadat het NFI-rapport online stond, scheef iemand op de site van dagblad De Stentor: “Vreemd dat het NFI daar zelf onderzoek naar doet en niet een onafhankelijke instantie.” Maar die vlieger gaat niet op, want volgens een woordvoerster van het NFI waren er speciaal voor dit onderzoek twee externe juristen aangetrokken. Bovendien was het rapport in eerste instantie helemaal niet bedoeld om derden te overtuigen. Het betreft een intern rapport uit 2008, dat is vrijgegeven “omdat het proces is afgerond en er geen bezwaar is tegen openbaarmaking.” De notitie van het NFI is hier in zijn geheel als PDF te downloaden.

Henk Strootman