Natalee Holloway kent iedereen, maar wie is Leta Lynn Cordes?

Leta Cordes

Ze is blond, Amerikaanse en verdwenen op één van de Nederlandse Antillen. En nee, ze heet niet Natalee Holloway. Daarmee zijn we meteen bij de kern van een opmerkelijk fenomeen. Waarom volgt iedereen wél elke letter die over de knappe scholiere Natalee wordt geschreven, maar lijkt de verdwijning van de 49-jarige en minder aantrekkelijke Leta Lynn Cordes op het Nederlandse deel van Sint Maarten niemand te interesseren? Misschien ligt het antwoord wel in de vraag besloten; Leta was minder mooi, minder jong en minder begeerlijk dan Natalee.

Restaurant

Frank en Leta Cordes

Sint Maarten, vrijdag 11 januari 2008. Leta Cordes zit met haar man Frank, haar schoonmoeder en wat vrienden in een restaurant in het populaire uitgaansgebied Grand Case op Sint Maarten. Het gaat er gezellig aan toe. Kurk na kurk vliegt van de fles en dat is vooral in het geval van Leta niet uitzonderlijk. De enigszins labiele blondine staat bekend als een onmatige inneemster en dat baart echtgenoot Frank nogal eens zorgen. Leta kan namelijk niet zo goed tegen drank en zéker niet in combinatie met de medicijnen die ze slikt om haar moodswings te beteugelen.

Maar deze avond loopt alles op rolletjes. De stemming zit er goed in en iedereen is in een opperbeste bui als het gezelschap rond 21.30 uur in de auto stapt om naar huis te gaan. Dat huis bevindt zich in Dawn Beach, een gebied met vakantiewoningen en hotels aan de andere kant van het door Frankrijk en Nederland gedeelde eiland.

Casino

Het Westin Dawn Beach Resort

Het loopt tegen 22.00 uur als Frank de auto op de oprit parkeert. Terwijl hij met zijn moeder naar binnen gaat, blijft Leta om onduidelijke redenen op de achterbank zitten. Pas na een uur komt ook zij de woning binnen en zegt tegen haar man dat ze nog even naar het casino wil van het Westin Sint Maarten Dawn Beach Resort, een plek waar ze sinds de opening in december 2006 al vaker is geweest. Ze vraagt Frank om tweehonderd dollar, krijgt tot haar ongenoegen de helft, slaat zijn aanbod om haar te brengen af en verlaat – gekleed in zwarte sandalen, een topje en spijkerhotpants – de woning.

Frank Cordes kent de onverharde weg naar het casino goed en weet dat het voor Leta slechts tien minuten lopen is. Maar de wandeling voert over een donkere en verlaten weg. En eigenlijk is dat niets voor een vrouw alleen, beseft hij, vooral niet nu ze ook nog eens beschonken is. Gehuld in pyjama stapt hij in de auto om Leta alsnog naar het casino te brengen. Maar zijn vrouw is dan al nergens meer te zien. In de veronderstelling dat ze inmiddels het Westin heeft bereikt rijdt Frank terug naar huis. Om 04.00 uur sluit het casino, weet hij, dus als het goed is zou ze rond 04.15 uur thuis kunnen zijn.

Leta Cordes

Vermist

Langzaam tikken de uren voorbij. Frank ziet het twee uur worden, half twee, drie uur en valt uiteindelijk toch in slaap. Als hij rond 07.00 uur wakker schrikt beseft hij meteen dat zijn vrouw die nacht niet is thuisgekomen. Zou ze misschien een kamer hebben geboekt in het hotel?

Een uur later staat Frank Cordes aan de receptie van het Westin Resort. Hij heeft het paspoort van zijn vrouw bij zich en vraagt de receptioniste of er die avond of nacht misschien ene Leta Lynn Cordes heeft ingecheckt. Dat blijkt niet het geval.

De dag verstrijkt, zonder dat de Amerikaanse zich laat zien. ’s Avonds besluit Frank dat hij lang genoeg heeft gewacht. Sint Maarten is een klein eiland waarop je niet zomaar kunt verdwijnen en er moet dus wel iets ergs zijn gebeurd. Er rest hem dan ook nog maar één stap: aangifte doen van vermissing bij de plaatselijke politie. Maar die kan, zo wordt snel duidelijk, niet veel meer doen dan een rapport opmaken en een signalement verspreiden. Er zijn geen harde aanwijzingen dat er een misdrijf in het spel is en zolang er altijd nog de mogelijkheid bestaat dat Leta haar feestje ergens anders heeft voortgezet (het politieadagium “een volwassene heeft het recht om te verdwijnen”) onderneemt de politie verder niets.

Vrienden kammen de omgeving af op zoek naar Leta

Zoektocht

Cores besluit dan zelf maar tot handelen over te gaan. Bijgestaan door vrienden, een groep vrijwilligers en een gepensioneerde politieman met speurhond zet hij een zoektocht op touw. Er wordt gezocht op alle plekken waar Leta is geweest en zelfs tot ver daarbuiten, maar het leidt tot niets. Ook worden er foto’s en flyers verspreid, maar die leveren niet één serieuze reactie op.

Als de Amerikaanse media de verdwijningszaak ontdekken richten ze het vizier meteen op Frank. Hij zou bij vlagen gewelddadig zijn, zo berichten ze, er zou heibel zijn geweest tussen de echtelieden over een verzekeringskwestie en de politie zou meer dan eens aan de deur zijn geweest om te bemiddelen bij hoogopgelopen ruzies.

Frank Cordes ziet zich genoodzaakt tekst en uitleg te geven, omdat het inderdaad niet altijd koek en ei is geweest tussen de echtelieden. Zo kon Leta in tijden dat ze teveel dronk of haar pillen vergat in te nemen psychotisch en temperamentvol gedrag vertonen. Een jaar voor de verdwijning, tijdens een ruzie over een medische verzekering (dus geen levensverzekering), had Frank zelfs de politie gebeld omdat Leta hem met een mes achterna had gezeten. Maar het moest allemaal los worden gezien van Leta’s verdwijning, zo bezweert de Amerikaan.

Arrestatie

Echt overtuigd lijken de Amerikaanse media niet. En de politie op Sint Maarten al evenmin. Want het doet allemaal wel heel sterk denken aan het klassieke geval van een echtgenoot die zijn vrouw als laatste heeft gezien, vervolgens de onschuld speelt of zelfs tot tranen toe bewogen de media te woord staat en uiteindelijk zélf door de politie wordt opgepakt.

Frank Cordes is nog steeds verdachte in de verdwijningszaak

Dat laatste blijft Cordes dan ook niet bespaard. Het is 14 oktober 2008, ruim negen maanden na de verdwijning, als de man in zijn huis op het eiland wordt aangehouden op verdenking van betrokkenheid van de verdwijning van Leta. Toch krijgt de politie, die aanvankelijk verklaarde over belastende aanwijzingen te beschikken, de zaak niet rond. Er is geen enkel technisch bewijs, er zijn geen cruciale getuigen en Cordes valt tijdens de verhoren niet één keer door de mand. Op 26 januari 2009 wordt de man dan ook vrijgelaten. Wel blijft hij volgens justitie verdachte in de zaak.

Henk Strootman