Hans Bakker de chauffeur van Joris Demmink

HANS BAKKER

DE CHAUFFEUR VAN JORIS DEMMINK

‘JA, IK BEN IN 2001 AL DOOR DE BVD GEHOORD’.

hans-bakker

Hans Bakker, voormalig chauffeur van Demmink: ‘Duizenden kilometers met hem gereden, honderden uren op hem gewacht, maar nooit iets onoirbaars gezien of gehoord’.

Hij is nu 69 jaar en gepensioneerd. Achterovergekamd grijs haar. Een bril. Een alerte oogopslag. Een onmiskenbaar Haags accent. Door zijn handen laat hij brieven, krantenknipsels en documenten glijden over ‘De Affaire’. De Affaire was zijn ‘baas’. Hans Bakker was bij het ministerie van Justitie tussen 1992 en 1996 de chauffeur van onder meer top-ambtenaar Joris Demmink. Hij heeft duizenden kilometers met ‘meneer Demmink’ op de achterbank van de grijze Ford Scorpio gereden. Honderden uren op hem staan wachten. Bakker wil zijn verhaal doen. ‘Je kunt veilig aannemen dat als er iets speelde, dat ik het wist…’.

WAAROM WILT U NA BIJNA 20 JAAR UW VERHAAL DOEN?

‘Omdat ik de laatste jaren zoveel onzin lees en hoor, dat ik dat gewoon niet meer kan laten passeren. Ik heb het gevoel dat iedereen elkaar maar napraat, alles klakkeloos overneemt en dat de waarheidsvinding in dat proces er helemaal niet meer toe doet. Het wordt steeds gekker’.

HOE GOED KENDE U JORIS DEMMINK?

‘Ik ben van 1992 tot 1996 zijn chauffeur geweest, hoewel ik ook wel andere topambtenaren, ministers en staatssecretarissen reed. Daarna ben ik nog tot 2002 plaatsvervangend Hoofd Buro Vervoer van het ministerie geweest en wist ik natuurlijk precies wat er allemaal omging. Ik heb meneer Demmink heel veel gereden. Ik heb allerlei verhalen over andere ‘chauffeurs’ gelezen in de media, maar ik denk dat ik toch het meest met hem te maken heb gehad.’

WAS U FAMILIAIR MET HEM?

‘Ha ha… nee, zeker niet. Geen enkele chauffeur was informeel met hem. Daar was het de man niet naar. Het was altijd ‘Meneer Demmink’ en ‘Meneer Bakker’. Er was afstand. Echt aardig was hij niet, vonden we. Hij was eerder lastig. Veeleisend. Chauffeurs klaagden vaak dat ze lang op hem moesten wachten en dan niet wisten waar ze aan toe waren. Andere topambtenaren en politici kwamen nog wel eens even naar buiten om te zeggen dat het nog wel een uurtje kon duren als ze ergens waren. Dat deed Demmink nooit. Je moest maar afwachten en er waren chauffeurs die daarover mopperden. Meneer Demmink werkte hard in die tijd. Het werd daarom vaak laat’.

HEEFT U WEL EENS ‘GEKKE DINGEN’ MEEGEMAAKT ONDERWEG OF OP LOCATIE?

‘Nee. Ik kan met de hand op mijn hart zeggen van niet. Al die verhalen over ‘seks op de achterbank’ of in parken… ik heb er nooit, maar dan ook nooit iets van gezien, gemerkt of gehoord. Ik vind het soms wel eens een beetje beledigend wat ik allemaal lees… wat denken de mensen wel niet? Waar zien ze ons voor aan? Dat Demmink op de achterbank seks had met jonge knullen en wij dan gewoon doorreden of de andere kant opkeken? Kom op zeg! Ik zou geen minuut meer zijn doorgereden als ik zoiets in mijn achteruitkijkspiegel had gezien’.

MISSCHIEN GEBEURDE HET BIJ EEN ANDERE CHAUFFEUR… U REED NIET ALTIJD NATUURLIJK.

‘Nee, inderdaad… maar ik heb echt nooit iets op dat gebied van andere chauffeurs gehoord. En geloof me, we kenden elkaar allemaal goed hoor. Als er wat gebeurde, dan hoorde je dat. Als er een akkefietje was werd daar onderling natuurlijk over gesproken. Wat denk jij! Je stond vaak uren met elkaar te wachten, kende elkaar ook al jaren en dan was het heel vaak: ‘Nou, die van mij…’. En daarmee werd dan de persoon bedoeld voor wie ze reden. In al die jaren heb ik heel wat verhalen over ambtenaren en politici voorbij horen komen hoor, soms erg privé, maar nooit, echt nooit over Demmink en jonge knullen in de auto of andere onoirbare zaken. Dan had ik het echt geweten’.

MISSCHIEN NA UW TIJD?

‘Lijkt me heel sterk. Ik ben na 1996 nog jarenlang plaatsvervangend Hoofd Bureau Vervoer van het ministerie van Justitie geweest. Ik wist eigenlijk toen nog beter wat er allemaal speelde. Wat veel mensen over het hoofd zien is dat er echt niet zomaar lukraak werd gereden voor ambtenaren en politici. Dat ging allemaal op basis van schriftelijke aanvragen. Ritten werden ingedeeld, geroosterd en op basis daarvan werden later weer uren-verantwoordingen gemaakt. Een behoorlijke papierwinkel. Ik wist in die tijd altijd precies met wie en waar Demmink op pad was. En ik heb nooit van een chauffeur ook maar één klacht of opmerking gehad.’

OOK NIET VAN ROB MOSTERT? DAT IS EEN CHAUFFEUR WIENS NAAM IN DE MEDIA VAAK OPDUIKT…

‘Nee Rob heeft nooit bij me geklaagd. Hij was overigens ook niet zo vaak chauffeur van Demmink als nu in de pers gesuggereerd wordt. In die tijd werd er al bij toerbeurt gereden, dus geen vaste chauffeur meer. Ik weet zeker dat als Rob zoiets had meegemaakt, al was het maar één keer, dat ik het had geweten. Ik kende hem goed. Ik ben ook op zijn begrafenis geweest. Zijn vrouw en dochter heb ik later ook nog wel eens gesproken, ook zij bestempelden al die geruchten als onzin. Dat de dood van Rob ‘verdacht’ zou zijn geweest, zoals wel wordt geschreven, is helemaal flauwekul. Hij is thuis overleden aan een hartaanval. Een ziekte die bij hem in de familie zat. In het roemruchte Panorama-verhaal in 2003, wordt gesuggereerd dat Rob zich bij mij beklaagd zou hebben, mijn naam wordt weliswaar niet genoemd, maar het kan niet anders of ik word daar wel bedoeld: Onzin, echt complete onzin’.

WANNEER HOORDE U VOOR HET EERST IETS OVER DE GERUCHTEN RONDOM DEMMINK?

‘Dat zal in de zomer van 2001 zijn geweest… Ik werd toen gebeld door een medewerker van de BVD, de veiligheidsdienst, nu de AIVD. Hij wilde een afspraak met me maken op hun kantoor in Leidschendam aan de Dokter Reijersstraat. Toen ik vroeg waarover, zei hij: ‘Over de heer Demmink, in verband met een promotie’. Zoiets in ieder geval. Nou, ik ben daar op een middag geweest en ben in een kamertje gehoord. Er werd me gevraagd of ik wist dat Demmink homofiel was. Ja, dat wist ik wel. Of ik wel eens ‘vreemde verhalen’ had gehoord? Nee, nooit. Of ik wel eens iets ‘geks’ met hem had meegemaakt? Nee. Het was eigenlijk snel klaar. Ik kon alleen maar zeggen dat Demmink altijd correct was en dat me nooit iets was opgevallen. Als ik toen iets wist of had gehoord had ik het heus wel gezegd. Ik heb net als iedereen normen en waarden. Waarom zou ik in zo’n situatie mijn mond houden?? Maar ik wist gewoon niks. Ik stond geloof ik in 30 minuten weer buiten’.

VOND U HET NIET GEK DAT U OVER DAT SOORT DINGEN WERD GEHOORD?

‘Ja, een beetje wel. Ik heb het Demmink ook gewoon verteld. Ze hadden bij de BVD niet gezegd dat het geheim was. Ik heb het hem daarom gezegd en hij nam het voor kennisgeving aan: ‘Dank u wel, meneer Bakker’, zei hij’. En dat was het’.

BLEEF HET DAARBIJ?

Nee, in oktober 2003 verscheen dat verhaal in de Panorama over Demmink, overigens zonder dat zijn naam werd genoemd. Ik werd daarin dus ook opgevoerd en ik maakte me daar kwaad over. Er klopte gewoon geen bal van. Het werd voor mij toen persoonlijk. Ik heb daarom Henk Krol, die een van de auteurs was opgebeld en we hebben toen op de markt in Oirschot op een terrasje over de zaak gesproken’.

HOE GING DAT?

‘Er was toen al behoorlijk rumoer over die reportage. Ik merkte dat Henk Krol tijdens het gesprek terugtrekkende bewegingen maakte, hij zat er mee in zijn maag. Hij gaf de schuld aan ‘onbetrouwbare tipgevers en bronnen’.  Hij verontschuldigde zich ook voor al het gedoe. Ter plekke heeft hij toen een briefje geschreven aan Joris Demmink, in een poging de schade nog enigszins te beperken. Hij vroeg mij of ik dat briefje aan ‘m wilde geven’.

brief-henk-krol-demmink

(klik op de brief voor de grote versie)
De brief die Henk Krol op het terras in Oirschot aan Joris Demmink schreef: ‘Wellicht zijn enkele van onze bronnen niet eerlijk geweest of hadden ze andere belangen’.

WAT STOND ER IN DAT BRIEFJE?

‘Nou, dat hij mogelijk slachtoffer was geworden van dubieuze bronnen, maar dat hij te goeder trouw had geopereerd  en zo…  dat hij de zaak graag wilde oplossen. Hij vroeg om een persoonlijk gesprek met Demmink’.

WAT HEEFT U MET HET BRIEFJE GEDAAN?

‘Ik heb het aan meneer Demmink gegeven… maar ik heb er wel eerst een kopie van gemaakt. Dat heb ik nog steeds.’

EN WAT IS ER DAARNA GEBEURD?

‘Daar ben ik niet meer bij betrokken geweest. Ik heb later gehoord dat er inderdaad is gesproken en dat Panorama en Krol een regeling hebben getroffen met Demmink, waarin ze excuus aanboden en een soort van rectificatie moesten plaatsen’.

WAT VINDT U VAN DE WIJZE WAAROP DE AFFAIRE NU IN DE MEDIA KOMT?

‘Dat is een re-gel-rech-te schan-de! Ongelofelijk wat ik allemaal lees. Verhalen dat zelfs Prins Claus er bij betrokken was etc. En iedereen praat elkaar maar na. Maar de meest elementaire dingen kloppen niet en worden niet gecheckt. Ik ben zelf recent gebeld door het AD, met een verhaal dat ik aanwezig zou zijn geweest bij een soort van bijeenkomstje, waar over de zaak Demmink en de geruchten over seks en misbruik toen zouden zijn gesproken. Absoluut niet waar. Ik ben daar nooit bij geweest. Heb ik ook gezegd. Is niet gebeurd. Maar wat staat er dan in de krant? Dat ik dat verhaal ‘nu’ ontken… voel je ‘m? Met andere woorden: hij heeft het eerder toegegeven, maar heeft kennelijk redenen om het ‘nu’ te ontkennen. Ja, zo kan ik het ook. Waar-de-loos!’.

COPYRIGHT: PETER R. DE VRIES
2014