Het is zondagochtend, 14 april 1996. In het uitgestrekte sluizencomplex in IJmuiden zijn leden van de locale duikvereniging IJmond aan het oefenen. Zoals wel vaker gebeurt, doen zij dit in het kanaal bij het Noordersluis-eiland, een afgelegen landtong. Onverwacht snel komen de sportduikers echter weer naar boven.

In het ijskoude, metersdiepe water zijn zij bij toeval op twee vuilniszakken gestuit en hebben deze mee naar boven genomen. Beide zakken zijn met ijzerdraad dichtgebonden. Zij brengen de zakken op de kant; de ene is behoorlijk zwaar en de andere weegt aanmerkelijk minder. Wanneer de nietsvermoedende duikers de zakken nieuwsgierig openen, doen zij een lugubere ontdekking.

In de ene zak bevinden zich bebloede kledingstukken, waaronder lingerie van een vrouw. De zak is verzwaard met zogenaamde patiostenen en een ander soort, op kiezels lijkende stenen. Wanneer zij de andere, eveneens met stenen verzwaarde zak openen, zien zij tot hun ontsteltenis het in stukken gehakte lichaam van een Aziatische vrouw.

Uit onderzoek van de politie blijkt, dat de vrouw is vermoord door een schot in de mond en vervolgens op deskundige wijze in stukken is gesneden.

Aanvankelijk staat de politie voor een raadsel. Er is niemand als vermist opgegeven waarvan het signalement ook maar enigszins overeen komt met dat van de vermoorde vrouw. Na vier dagen, op 18 april 1996, wordt er een politiebericht uitgezonden op televisie.

Een 47-jarige inwoner van Weesp herkent naar aanleiding van het politiebericht het slachtoffer als zijn echtgenote: de 34-jarige Tri Nurbiyanti.

De in Indonesië geboren Tri Nurbiyanti, roepnaam Yanti, ontmoet in augustus 1990 haar Nederlandse echtgenoot op het vliegveld van Jakarta. Nadat de werkvoorbereider bij een technisch bedrijf is teruggekeerd naar zijn eigen land, blijven zij corresponderen.

In december van hetzelfde jaar gaat de man terug naar Indonesië. De relatie ontwikkelt zich voorspoedig; al in maart 1991 treden Yanti en hij op moslimwijze in het huwelijk in Simo, op Midden-Java. Zij gaan wonen in Weesp.

Gaandeweg ontstaan er echter problemen in de relatie. Yanti blijft regelmatig dagen en nachten van huis weg. Haar echtgenoot bemerkt dat zij er een andere relatie op na houdt. Uiteindelijk geeft de Weespenaar de hoop op een harmonieus gezinsleven met zijn Indonesische echtgenote op. Dat er echter er op zo’n gruwelijke wijze een einde aan haar leven zou komen, had ook hij nooit kunnen denken.