3 februari 1997. Een surveillance van de waterpolitie vindt het lichaam van de oude man in de Boven Merwede, maar liefst zeventig kilometer van zijn woonplaats Nijmegen. Het is de dan al ruim zes weken vermiste Pieter Baams. De hoogbejaarde man is gewurgd met een riem. Daarna is de bejaarde man in het water gegooid.

De 85-jarige Pieter Baams woont sinds 1992 op de achtste verdieping van verzorgingshuis Nieuw Malderborgh in Nijmegen. Hij heeft een hechte verstandhouding met zijn kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen. Ondanks het gemis van zijn vrouw, voor wie hij tot haar dood in januari ’96 zorgde, is hij gemoedelijk en vrolijk.

Pieter Baams, Nijmegenaar van geboorte, is een graag geziene persoonlijkheid in de stad. Elke zondagavond is hij present in het café voor de wekelijkse bingo. Daarnaast legt hij nog regelmatig een kaartje in het gemeenschapshuis in het Waterkwartier, de wijk waar hij vroeger woonde en waar iedereen hem nog kent.

De verdwijning van Pieter Baams wordt op Eerste Kerstdag 1996 door zijn dochter Truus opgemerkt. Zij ontdekt op die dag iets in zijn kamer, wat haar zeer verontrust: haar vader is er niet, het diner van de middag ervoor is onaangeroerd en het bed lijkt onbeslapen. Op tafel liggen zijn papieren en portemonnee, spullen die haar vader normaal altijd bij zich heeft. Een aantal reeds beschreven kerstkaarten ligt achteloos verspreid. Ook zijn winterjas hangt nog gewoon aan de kapstok. En dat is vreemd, want buiten vriest het. Direct wordt de politie ingeschakeld.

Uit het onderzoek komt naar voren dat Pieter Baams niet op Eerste Kerstdag, maar al drie dagen daarvoor, op zondag 22 december, voor het laatst is gezien.Die avond, om acht minuten over zes, belt Pieter Baams het café en meldt dat hij niet naar de bingo komt omdat hij zich niet lekker voelt. Maar een half uur later, zo blijkt uit originele videobeelden van de bewakingscamera van het tehuis, loopt Baams de deur uit. Hij heeft een aktetas en een koker bij zich. Waarom hij deze spullen meeneemt, en waar hij naar toe gaat blijft tot op de dag van vandaag een raadsel.

Getuigen zien de oude man rond 20.00 uur naast de brievenbus bij het tehuis staan, alsof hij elk moment kan worden opgehaald. Zijn tas staat op de grond naast hem. Ook wordt Pieter Baams gesignaleerd bij een bushalte elders in de wijk. Om half negen keert hij met tas en koker weer terug in het tehuis. Dat is het laatste wat iemand van Pieter Baams ziet. Ook zijn koker en tas lijken vanaf dat moment in rook te zijn opgegaan.

In de dagen erna wordt de vermissing niet echt opgemerkt. Dat Baams het wekelijkse koffieuurtje mist op maandagochtend, verbaast niemand. En op zijn kamer wordt tot tweemaal toe de middagmaaltijd gebracht, terwijl het diner van de dag ervoor onaangeroerd wordt weggehaald. Volgens het tehuis gebeurt het wel vaker dat Pieter Baams zonder opgaaf van reden een paar dagen wegblijft. Maar de dagen daarop wordt duidelijk dat de familie rekening moet houden met de gruwelijke mogelijkheid dat Pieter Baams misschien nooit meer terugkomt.

Het meest waarschijnlijke is volgens de politie dat Pieter Baams niet op zondag, toen de camera hem registreerde, het tehuis verliet; maar pas de dag erop, op maandag 23 december. Omdat de lift bij de hoofdingang die dag stuk was, zou hij een andere lift hebben genomen, waarvan de uitgang niet met een camera werd bewaakt.