Op zaterdagochtend 3 mei 1997 wordt Amsterdam opgeschrikt door een brute moord in het Vondelpark. De 55-jarige Piet Bosters, uitbater van het bekende Amsterdams horeca-etablissement Het Blauwe Theehuis, wordt dood aangetroffen in zijn zaak.

Bosters ligt op zijn buik. Zijn hand en voeten zijn gekneveld. De achterkant van zijn hoofd is weggeslagen. Met een stomp voorwerp, stelt de politie later vast. De muren zitten onder het bloed. Zijn jas hangt aan de ovendeur. Naast hem ligt een shaggie dat nog niet is voltooid. Bosters heeft zijn belagers nooit zien aankomen.

De buit: ruim 30.000 gulden (13.613 euro).

De familie en vrienden van Bosters zijn geschokt. Bosters had volgens hen geen vijanden of criminele contacten.

Piet Bosters, klein van stuk, licht gezet, gebrild, altijd vrolijk, maar zelden echt gelukkig. Zijn grootste geluk vindt hij de laatste jaren bij de kinderen van zijn stiefdochter Wanda. Zijn grootste geluk vond hij ooit bij Lia, de achttien jaar oudere vrouw met wie hij 38 jaar het leven deelde. Maar het is dezelfde Lia die hem nu door haar drankgebruik het leven zuur maakt. P

Piet Bosters leeft de laatste jaren maar voor twee dingen: zijn theehuis en zijn kleinkinderen Cynthia, Elke en Danny, al zijn die geen directe bloedverwanten. Hun relatie is zeer hecht. Het zijn ook die kleinkinderen die in Bosters testament als enige erfgenamen worden genoemd.

In december 1996 overlijdt de verzwakte Lia na een ziekbed van drie maanden. Voor Piet is haar dood een moment om schoon schip te maken. Hij besluit iets met zijn leven te gaan doen. Hij koopt nieuwe kleren en neemt zich voor zijn zaak nieuw leven in te blazen.

Hij geeft zichzelf een seizoen om er iets van te maken. Lukt dat niet dan verkoopt hij de boel. Piet Bosters haalt het einde van het seizoen echter niet, want begin mei 1997 wordt hij het slachtoffer van een laffe moord, nota bene in zijn eigen Theehuis.

Uit de woning van Bosters blijkt veel kostbaars verdwenen. Roofmoord dus. Maar er is een aantal feiten dat de nabestaanden ervan overtuigt dat Bosters door een bekende moet zijn omgebracht. De belangrijkste aanwijzing voor die theorie: het ontbreken van sporen van braak en de wetenschap dat Ome Piet nooit een vreemde zou binnen laten. Dat betekent dat de dader de beschikking moet hebben gehad over een sleutel van de voordeur.