Paul Smit en Tarik hebben elkaar in 1999 op internet ontmoet en zijn in 2003 getrouwd. De ex-Joegoslaaf heeft daardoor een verblijfsvergunning in Nederland gekregen. Getuigen verklaren echter dat het huwelijk al enkele maanden later op springen stond. De verblijfsvergunning zou in een dergelijk geval niet worden verlengd. Een overlijden van Smit zou de architect Tarik bovendien ruim 100.000 euro rijker maken. De recherche ziet hierin twee motieven voor moord.
Maar ongeacht de onduidelijheid of de pillen nu wel of niet ongemerkt zijn toe te dienen; justitie presenteert een nieuw scenario. Paul Smit en Tarik leidden hun leven volgens de regels van een sado-masochistisch contract, waarbij Paul de slaaf was en Tarik de meester. In hun contract staat zwart op wit ‘dat de slaaf gedwongen kan worden drugs en alcohol in te nemen’. Justitie vermoedt dan ook dat Tarik mogelijk zijn slaaf onder dwang de slaappillen heeft doen innemen. En daarna een zak om zijn hoofd heeft gebonden, waardoor Smit uiteindelijk is gestikt.
Maar Tarik ontkent in alle toonaarden. Hij heeft naar eigen zeggen geen motief om Smit te vermoorden, omdat hij juist geen behoefte heeft aan verlenging van zijn verblijfsvergunning.
Hij heeft de afscheidsbrief niet geschreven en is niet de geheimzinnige gebruiker van het ‘SubfisteeUK’ account. Sterker nog; Tarik meent te kunnen aantonen dat hij een alibi heeft voor enkele dagen waarop door deze ‘SubfisteeUK’ op zijn computer is ingelogd. Volgens Tarik was Smit depressief omdat hij HIV- positief was en heeft hij daarom zelfmoord gepleegd. Een bewering die overigens niet door medische gegevens van Smit wordt onderbouwd. Een duidelijke verklaring waarom Smit hem erin zou willen luizen heeft hij niet.
Hoewel hard bewijs ontbreekt wordt Tarik in 2005 voor de rechtbank en in 2006 voor het gerechtshof gebracht. Justitie eist respectievelijk 14 en 15 jaar wegens moord. De rechters menen dat de aanwezigheid van ‘SubfisteeUK’ op de computer van Tarik niet valt te rijmen met zijn ontkenning iets met dat e-mailaccount te maken te hebben. Ze menen dat Tarik hiermee zijn eigen rol probeert te maskeren. In samenhang met de gemaakte taalfouten in de afscheidsbrief, die sterke overeenkomsten vertonen met het taalgebruik van Tarik, levert dat volgens de rechters MOORD op. Op 7 maart 2006 wordt Tarik veroordeeld tot 12 jaar cel. Hij heeft bij monde van zijn advocaat mr. Spong, inmiddels cassatie aangetekend.
