In de zomer van 2003 werd ons programma benaderd door een aantal bedrijven dat was opgelicht door de firma Logo BV uit Amsterdam. Logo had bij deze bedrijven grote hoeveelheden goederen op rekening besteld. Toen betaling uitbleef en de bedrijven verhaal wilden halen, bleek Logo van de aardbodem te zijn verdwenen. Het kantoor aan de Jan Rebelstraat was in allerijl ontruimd en de drie directieleden waren verdwenen. Bovendien bleken deze directeuren zich te bedienen van valse namen als Vermeulen en Visjager, wat het voor de gedupeerden onmogelijk maakte om hen te traceren.
De gedupeerden hadden gezamenlijk voor honderdduizenden euro’s schade geleden, maar ontdekten tot hun ontzetting dat ze geen aangifte konden doen bij de politie. Stuk voor stuk kregen ze te horen dat het een civiele zaak betrof en dat de politie niets kon doen.
Een van de gedupeerden had voor 80.000 euro aan dvd-spelers geleverd aan de oplichters en zag op internet dat zijn gestolen waar te koop werd aangeboden. Nadat de politie ook nu te kennen gaf niet te willen optreden, heeft ons programma -gewapend met de verborgen camera- een dvd-speler van de aangeboden partij gekocht. En inderdaad, na controle van het serienummer bleek het te gaan om een apparaat dat van de bewuste gedupeerde afhandig was gemaakt door Logo BV.
Via kentekenonderzoek kwamen wij achter de ware identiteit van twee van de drie oplichters van Logo. Het bleken doorgewinterde criminelen te zijn die al jaren lang mensen voor tonnen hadden opgelicht. Het lukte ons vervolgens om een gedupeerde een afspraak te laten maken met de hoofdoplichter, ene Jan van T. uit Amsterdam. Van T. kwam al de volgende dag opdagen op de afgesproken locatie: het brugrestaurant over de A4 bij Schiphol. Daar wachtte Peter hem op en confronteerde de man met zijn praktijken.
Vervolgens wilde Peter de oplichter overdragen aan de politie, maar dat bleek gemakkelijker gezegd dan gedaan. In het Brugrestaurant zaten toevallig drie agenten van de KLPD de lunchen en zij ondernamen uitputtende pogingen om collega’s op te trommelen die Van T. wilden inrekenen. Na talloze telefoontjes kwam er uiteindelijk bijna 3 uur later een arrestatieteam opdagen dat Van T. meenam.
Maar ook hier liet de politie een belangrijke steek vallen. Van T’s auto, een grote Mercedes, was door de recherche over het hoofd gezien. De wagen stond onafgesloten op het terrein van het brugrestaurant. Om te voorkomen dat boze gedupeerden met de auto aan de haal gingen, onderzocht Peter eerst wat er allemaal in lag. In de kofferbak, die dus onafgesloten was, bevond zich een attachékoffer boordevol belastend bewijs tegen Van T. en zijn handlangers van Logo BV. Peter stelde de koffer veilig en belde de volgende dag de politie. Maar tot zijn stomme verbazing reageerde die uiterst geïrriteerd en wilde men aanvankelijk de koffer niet eens in Hilversum komen ophalen. Een dag later bedacht men zich kennelijk en is de koffer vol bewijsmateriaal alsnog opgehaald.
Enkele dagen later werd Van T. weer vrijgelaten en kreeg hij zijn Mercedes terug. Die auto bleek overigens onverzekerd te zijn. Maar dat kon de politie kennelijk weinig schelen. Van T. moet overigens wel voor de rechter verschijnen en een handlanger van Van T., ene Maurice N., zit nog steeds vast.
