De schok bij de familie is groot. De raadselachtige verdwijning van de pater familias Adrie Knops, 3 jaar eerder, staat daar nog vers in het geheugen. Bij zus Dineke komt de dood van Wim als donderslag bij heldere hemel.
Naarmate zij meer informatie over de raadselachtige dood van Wim onder ogen krijgt groeit haar vermoeden dat er meer schuilt achter het overlijden van haar broer. Niet in de laatste plaats omdat het sectierapport, opgemaakt op Curaçao, geen duidelijkheid verschaft over de doodsoorzaak van Wim. Terwijl in datzelfde rapport wel te lezen staat dat Wim over zijn hele lichaam verschillende verwondingen had, een schaafwond op zijn hoofd en een bloeduitstorting bij zijn voet.
Bovendien ontdekt Dineke dat Wim er een soort dubbelleven op na hield. Dineke sluit niet uit dat haar broer terecht was gekomen in een wereld waarin hij zich beter niet had kunnen mengen en dat dit hem misschien fataal is geworden.
Ook Peter heeft het altijd een vreemde zaak gevonden. Sinds de verdwijning heeft de familie contact met onze redactie. En als we iets dieper in het leven van Wim Knops duiken en meer mensen uit zijn omgeving spreken, vernemen we dat Wim zich inderdaad mogelijk inhield met zaken die hem in een lastig parket zouden hebben kunnen gebracht. Wim werkte jarenlang in de vervoersbranche en het verhaal gaat dat hij zich wellicht met smokkelpraktijken bezighield. Maar hard bewijs hiervoor ontbreekt.
Wel wordt duidelijk dat Wim Knops na de verdwijning van zijn vader was over gegaan op gebruik van cocaïne om in weg te vluchten en dat hij meer en meer in de ban van deze drug was geraakt en soms zelf kampte met waanvoorstellingen. Zus Dineke Knops is niet van plan zich neer te leggen bij nog een onopgeloste zaak binnen de familie en wil hoe dan ook de onderste steen boven krijgen in de raadselachtige dood van haar broer.
Begin maart reist Peter R. de Vries samen met Dineke af naar Curaçao om daar antwoorden te vinden op alle openstaande vragen. Maar de autoriteiten die zich met het onderzoek naar de dood van Wim Knops hebben bezig gehouden, staan niet te trappelen om informatie over de zaak naar buiten te brengen.
Peter en Dineke spreken met de politiearts die Wim die nacht heeft aangetroffen en met het openbaar ministerie. Ondanks herhaalde pogingen wil de politie, met name de rechercheur die het onderzoek destijds heeft verricht, Peter beslist niet te woord staan. Ook gaan Peter en Dineke langs bij de patholoog die Wim na zijn dood heeft onderzocht. En hier doen zij een bijzondere ontdekking.
De patholoog laat weten dat hij geen vertrouwen heeft in het bloedonderzoek dat destijds is verricht. Bekend is dat Wim de avond voor zijn dood minstens 2 flesjes bier heeft gedronken. Maar in zijn bloed is opmerkelijk genoeg geen alcohol aangetroffen. Het is deze constatering die maakt dat de patholoog twijfelt aan de waarde van het bloedonderzoek. In zijn ogen kan het bloedmonster niet correct zijn en heeft het laboratorium geen goed werk geleverd.
Hoewel het openbaar ministerie aanvankelijk niet in beweging komt, wordt hun belangstelling voor de uitspraak van de patholoog toch gewekt. In stilte gaat men dan over tot nader onderzoek in de zaak. Ondertussen gaan Dineke en Peter op zoek naar een mysterieus figuur uit het verleden van Wim.












