Deze moordzaak gaat bij ons programma de boeken in als de Limburgse Heuvelmoord. In het sfeervolle dorpje Berg en Terbijt wordt overdag op 14 augustus 2004 de jaarlijkse Heuvelland Vierdaagse gelopen. De route gaat langs de woning van Mia en Jef Leukel aan de Lindenstraat.

Het bejaarde echtpaar kijkt aan het begin van die avond een Duitse krimi, als het vanuit hun slaapkamer een doffe klap hoort. Enkele seconden later stormt er een man de woonkamer binnen. De 68-jarige Jef vraagt verontwaardigd of de indringer geld wil. De man zegt alleen de woorden: ,,Ik maak jullie af’’. Tijdens de schermutseling die volgt, deelt oud-bokser Jef enkele rake klappen uit. Maar de onbekende crimineel overmeestert de Limburger. De 69-jarge Mia pakt nog een ijzeren pook om haar man te ontzetten. Ze kan verschillende klappen uitdelen totdat ze zelf in haar gezicht wordt geslagen. Mia raakt bewusteloos.

Als Mia bijkomt hoort ze hoe indringer vanuit de slaapkamer de keuken binnenkomt. De man opent lades en kastjes en lijkt naar iets op zoek te zijn. Op de keukenvloer ziet ze nog net de benen van haar man Jef. Mia wil erger voorkomen en houdt zich doodstil. De insluiper trekt haar horloge van haar pols zonder het bandje te openen. Vervolgens neemt hij haar hardhandig haar trouwring af. De man loopt dan naar Jef om zijn horloge en trouwring af te nemen. Dan keert de indringer zich om en gooit met kracht een vaas op het hoofd van Mia. De vrouw is voor de tweede maal bewusteloos. Na middernacht komt ze bij en ondanks alle pijn kan ze 112 bellen.

Als de agenten arriveren, treffen ze een zeer schokkende situatie aan. Op de keukenvloer ligt de dode Jef Leukel in een grote plas bloed. Zijn hele lichaam toont verwondingen. Naast zijn hoofd ligt een bebloede boomzaag. In de woonkamer treffen de agenten Mia aan, de vrouw is in shock. Haar hals is doorgesneden, haar linkeroor ligt er half af, ze heeft enkele gaten in haar hoofd. Enkele vaasscherven zitten nog in haar hoofdhuid. Haar scheenbeen ligt tot haar knie open, de rechterarm is verbrijzeld en de pezen van haar linkerhand zijn ernstig beschadigd. Ze wordt afgevoerd naar het ziekenhuis waar ze 10 dagen in coma blijft.

Opmerkelijk is dat de indringer relatief weinig heeft meegenomen. In de portemonnee van Mia, die in een tas aan een stoel hangt, zijn 100 euro achtergebleven. Jef heeft die avond zijn knip, met daarin 85 euro, in zijn jas zitten. Ook dat geld wordt niet meegenomen. De buit is bijzonder beperkt; de horloges en trouwringen van het echtpaar. Verder helemaal niets. De politie staat voor een raadsel. Aan de hand van sporen is echter te reconstrueren dat de man via het raam het echtpaar heeft zien televisiekijken. De gordijnen waren op dat moment namelijk niet dicht. Daarna is de man vermoedelijk over het tuinhek geklommen en hij heeft uit de schuur twee houtzagen gepakt. Door een plastic hor te verwijderen is de indringer het huis binnen gegaan waar hij meteen tot de aanval over is gegaan.

Er wordt een bloedspoor van de dader gevonden in de slaapkamer van de slachtoffers. Mia heeft haar belager mogelijk verwond met de ijzeren pook. Uit het bloedspoor blijkt dat de indringer op zijn knieën naar het raam is gekropen, zich heeft bedacht en is de woonkamer weer in is gegaan.

Mia kan de politie een gedetailleerde beschrijving van de moordenaar geven. De politietekening toont een 30-jarige man, met een kort donker haar, priemende ogen, maar met een verzorgd uiterlijk. Het signalement wordt zo snel mogelijk verspreid maar levert weinig concrete tips op. Daardoor blijft onduidelijk wie de gewelddadige indringer is en wat zijn motief is geweest.

Wel achterhaalt de recherche een buurvrouw die heeft gezien dat Jef tijdens de middag op de fatale dag een elektrische zaag in zijn auto heeft gelegd. De politie concludeert dat het slachtoffer waarschijnlijk weg is geweest voor een klusje. Na de dood van Jef wordt de zaag niet meer terug gevonden. Mia heeft de politie verteld dat beiden die dag niet zijn weggeweest, mogelijk heeft Mia zich daarin vergist.

Hoewel de recherche geen idee heeft wie de dader is, heeft die wel sporen achtergelaten. Zo wordt in een lade van een kast een bebloede vingerafdruk gevonden op een bankafschriftenboekje. Ook is er op andere plekken in de woning bloed van de indringer aangetroffen. Verder vinden rechercheurs spullen die de dader heeft achtergelaten. Een schakelketting, schoenen, een trui, sokken, een flesje Evian water en een plastic tasje.

Met deze persoonlijke bezittingen gaat de politie aan de slag. Op de lege fles Evian water wordt via speeksel DNA van de dader aangetroffen. Ook wordt achterhaald dat het flesje voor de moord is gekocht bij een benzinestation in het Belgische Wommelgem. De plastic zak heeft een opschrift van de firma Cools Groenten en Fruit. Een vestiging van deze Belgische winkelketen ligt vlakbij de eerder genoemde pomp en vermoedelijk heeft de man daar boodschappen gedaan.

De politie rechercheert via zendmasten welke gebruikers van mobieltjes bij de benzinepomp zijn geweest. Vervolgens worden alle bezoekers ge-sms’t met de vraag of ze iemand gezien hebben. Het levert geen resultaten op.

Terug naar de spullen. De trui blijkt uit Litouwen te komen. De schoenen worden in Portugal gefabriceerd en geëxporteerd naar de Baltische staten en Rusland. De goudkleurige, maar goedkope ketting komt ook uit Litouwen. Dat geldt eveneens voor de sokken.

De moordenaar lijkt dus uit Litouwen te komen en is waarschijnlijk vanuit België naar Nederland gereisd. Dan gaan rechercheurs opnieuw door de zendmastgegevens heen. Er worden nu drie Litouwse nummers achterhaald van mannen die vanuit Nederland naar Engeland, Duitsland en IJsland zijn gereisd. Na rechtshulpverzoeken worden de mannen aangehouden. Maar uiteindelijk matcht hun DNA niet en ze hebben alle drie een sluitend alibi.

Na 24 maanden heeft de politie de moordenaar nog niet kunnen vinden. Wel is er nog een aantal prangende vragen. Waarom is de moordenaar niet bang geweest om herkend te worden? Waarom valt hij direct het echtpaar aan als het ogenschijnlijk gaat om een inbraak? Waarom heeft de man zoveel sporen nagelaten? Waarom heeft de indringer met een ontbloot bovenlijf het plaats delict verlaten? Heeft hij misschien hulp gehad van een op hem wachtende automobilist?

Op verzoek van Peter buigt de Amerikaanse profiler Wayne Porter zich over het onderzoek. Samen met Peter bezoekt hij de woning waar het gruwelijke misdrijf gepleegd is. Hij constateert dat de onbekende insluiper een zogeheten sleeper is. Een man met een sluimerend agressieve aard die door een nog onbekende oorzaak heel agressief is geworden. Porter meent dat de moordenaar vroeg of laat tegen de lamp zal lopen. Daarvoor is het van belang dat de zaak in de publiciteit komt.

Daarom wordt er contact gezocht met het programma Kriminalinia Tyrimai, een in Litouwen goed bekeken misdaadprogramma. Peter vertelt in een televisie-uitzending uitgebreid over het gruwelijke lot van het echtpaar. Mogelijk dat de dader iemand in Litouwen heeft verteld over zijn daad. Peter bezoekt ook het Litouwse NFI. Directeur Birmontas is in 2004 door de Nederlandse politie benaderd over het Limburgse misdrijf. Hij laat de aangetroffen vingerafdruk en het DNA-spoor opnieuw door zijn databank halen. Helaas: geen match. Wel is de zaak Leukel weer uitgebreid in de verschillende media geweest. Mogelijk levert dit de ‘gouden tip’ op.