De W. wordt hiervoor in 1984 veroordeeld tot 10 jaar celstraf. Maar als hij tweederde van zijn straf heeft uitgezeten en in 1990 weer op vrije voeten is, pakt hij zijn criminele carrière weer op.

Met een handlanger pleegt Martijn de W. een gewelddadige roofoverval op een illegaal loterijkantoor. Ze ontkomen met 15000 gulden. Maar de lottobeheerder zet met drie man de
achtervolging in, die door getuigen als ‘wild west’ wordt omschreven. De W. probeert zich schietend een weg naar de vrijheid te banen. Daarbij wordt een van de achtervolgers dodelijk getroffen.

Aanvankelijk spreekt de rechtbank De W. vrij. Maar tijdens het hoger beroep wordt zijn betrokkenheid wél bewezen geacht. Martijn de W. heeft ondertussen kans gezien om onder te duiken. Hij wordt in 1993 bij verstek veroordeeld tot negen jaar, maar weet desondanks 6 jaar lang uit handen van Justitie te blijven.

Tot 1999. Martijn de W. gaat opnieuw in de fout. Hij verkracht een vrouw. En dan …..wordt hij verdacht van de moord op Ine Wijnen.
Uit politieonderzoek na Ine’s overlijden blijkt dat hoewel zij lesbisch is, zij een korte relatie met een man heeft gehad. En die man blijkt Martijn de W. te zijn. Zij kennen elkaar via een schoonmaakbaantje. Ze konden goed met elkaar overweg, maar de keer dat ze seksueel contact hadden, beviel Ine slecht. Zij zet daarna een punt achter hun relatie, maar Martijn blijft onuitgenodigd langskomen.

Een week na de moord op Ine verkracht De W. een jonge vrouw.

In februari 2001 doet de rechtbank in Den Bosch uitspraak. Martijn de W. wordt vrijgesproken van de tweede verkrachting, maar krijgt 20 jaar cel opgelegd voor de verkrachting van een 17-jarig meisje en de gruwelijke moord op Ine Wijnen. Het Gerechtshof in Den Bosch sprak hem hiervan in maart 2003 in hoger beroep vrij.