Uit rechercheonderzoek komt later naar voren dat Ine Wijnen overleden is op woensdagavond 18 augustus 1999. Diezelfde avond nog wordt haar bankrekening geplunderd. De vermoedelijk laatste persoon, afgezien van haar moordenaar, die Ine die avond nog in leven heeft gezien, is de snackbareigenaar uit de buurt. Wie zij daarna nog in haar huis heeft binnengelaten, blijft in eerste instantie onduidelijk.

Maar DAT Ine die woensdagvond iemand haar appartement heeft binnengelaten, iemand die ze kende, en misschien wel vertrouwde, is WEL duidelijk. Getuigen verklaren dat Ine er het type niet naar was om zomaar mensen binnen te laten. Zo was haar voordeur afgesloten met een ketting en twee sloten, en keek ze altijd eerst door het spionnetje wie er aanbelde, voordat ze opendeed.

Als de recherche Ine’s woning doorzoekt, vindt ze een visitekaartje. Van iemand, die later inderdaad een oude bekende blijkt. Maar niet alleen van Ine…

Want als de politie de naam op het visitekaartje – Martijn de W., kunstschilder – natrekt, blijkt het hier te gaan om een man met een flink crimineel verleden.
Martijn de W. begon zijn criminele loopbaan op zijn zestiende met diefstal, inbraak en heling. In de jaren tachtig voegde hij een aantal gewapende overvallen aan zijn antecedenten toe, en kwam daarmee ook in de publiciteit.

Zo kopte de Telegraaf in 1984 “Sjors en Tijn trokken een spoor van verderf”. Het artikel verhaalt over een nachtelijke overval op de directeur van een schoenenfabriek (buit: 6000 gulden) en over een overval twee maanden later op een echtpaar uit Oisterwijk (buit: maar liefst 35000 gulden).

Dieptepunt van de beschreven reeks gewelddadige roven is echter de overval op een echtpaar in Tilburg. De W. en zijn kompaan dringen ‘s nachts het huis binnen van de familie Bruens, bemiddelde eigenaars van een lederwarenfabriekje uit Tilburg. Als de buit niet groter is dan 900 gulden, reageren de overvallers zich af op de heer des huizes. De man krijgt niet alleen klappen, ook wordt zijn pyjama in brand gestoken, om de man te dwingen meer geld af te staan. Het slachtoffer gilt echter zo hard dat de twee mannen vluchten. De heer Bruens overlijdt diezelfde nacht aan een hartstilstand.