In juli 1995 worden in twee dagen tijd twee Groningers op precies dezelfde manier in stukken gehakt, verpakt en in het water gedumpt. De slachtoffers: de 24-jarige tippelaarster Antoinette Bont en de 36-jarige drugshandelaar Harry Roo.

De moord op Antoinette Bont is niet opgelost, maar de moord op Harry Roo wél. Er zijn twee mannen voor veroordeeld, die inmiddels hun straf hebben uitgezeten. Maar ondanks de veroordelingen zijn nog veel vragen onbeantwoord gebleven… Is hier sprake van toeval, of hebben de gruwelmoorden met elkaar te maken?

De zaak Harry Roo

Uit de reconstructie van de recherche blijkt dat Harry Roo op 25 juli 1995 bij zijn boerderij in Siddeburen ruzie krijgt met zijn handlanger Henk E. Henk heeft een partij drugs voorgefinancierd en vindt dat hij nog 50.000 gulden tegoed heeft van Harry. Maar Harry is niet van plan om hem dat te geven.

De ruzie tussen de twee loopt zo hoog op dat Henk E. twee keer op Harry schiet en hem met een ijzeren staaf doodslaat. Even later voltrekt zich op de boerderij een tafereel dat recht uit een horrorfilm lijkt te komen. Het lichaam van Harry wordt in stukken gehakt en verpakt in twee sporttassen en een paar vuilniszakken. Met tape en een rood nylonkoord wordt het pakketje bijeengehouden.

In de kofferbak van Harry’s eigen BMW neemt Henk E. het in stukken gehakte lichaam van Harry vervolgens mee naar Duitsland. Daar worden de stoffelijke resten op verschillende plaatsen in de omgeving van Bremen gedumpt, waar ze op 3 en 4 augustus pas door de politie zullen worden gevonden.

Afpersing

Uit de reconstructie blijkt verder dat Henk E. op 26 juli, een dag na de verdwijning, bij de boerderij in Siddeburen een afspraak heeft met Marja, de vriendin van Harry Roo. De vriendin krijgt daar te horen dat Harry is ontvoerd en dat er voor hem een miljoen gulden plus een paar honderd kilo hasj betaald moet worden. In ruil daarvoor zal Roo worden vrijgelaten.

Henk intimideert de geschokte vrouw door eraan toe te voegen dat ze op dat moment in de gaten wordt gehouden. Hij wijst daarbij op een rode auto die verderop geparkeerd staat met handlanger Johan erin. In de week die volgt wordt de vrouw meerdere malen bedreigd.

En dan, op 3 augustus, vindt een visser een sporttas met twee benen. Pas weken later zullen de lijkdelen geïdentificeerd worden als Harry Roo. Het is ook uitgerekend de dag dat de inmiddels wanhopige Marja een flink deel van het losgeld betaalt. Ze is bang voor Henk E. en vreest nu ook voor het leven van haar dochtertje. Hoeveel losgeld er precies door de vriendin is betaald, is altijd onduidelijk gebleven.

De zaak Antoinette Bont

Maar op 3 augustus, de dag dat de benen van Harry Roo worden gevonden, doet een jongen in het Peizerdiep bij Roderwolde nog een gruwelijke vondst. In het water drijft een sporttas waarin de ledematen van tippelaarster Antoinette Bont blijken te zitten. Drie dagen eerder, op 31 juli 1995, werd in het Winschoterdiep bij het Groningse Zuidbroek de ernstig verminkte romp van de vrouw al gevonden.

Antoinette Bont blijkt op precies dezelfde manier in stukken gehakt, verpakt en gedumpt als Harry Roo. In beide zaken zijn van de lijken de armen, benen en het hoofd verwijderd en de handen apart afgehakt. Van zowel Harry Roo als Antoinette Bont zijn de ledematen in sporttassen verstopt en verzwaard met stenen. In beide zaken is de romp in grijze en blauwe vuilniszakken verpakt, die met tape zijn dichtgeplakt en omwikkeld met rood nylonkoord. De lijkdelen van Antoinette Bont en Harry Roo zijn beide in het water en bij een brug gedumpt.

In de zaak Antoinette Bont is bovendien bekend dat ze op haar laatste avond instapte bij een klant met een rode auto. Was het misschien de rode auto uit de zaak Harry Roo? Hoewel de overeenkomsten tussen beide zaken frappant zijn, brengt de politie de zaken in 1995 nog niet in verband met elkaar.

Aangifte

Op 23 augustus 1995, vier weken na de moord, wordt bij de politie in Groningen na onderzoek en overleg met de Duitse collega’s pas duidelijk dat de bij Bremen gevonden lijkdelen van Harry Roo zijn.