Eind jaren tachtig overlijdt in Groningen een aantal mensen op raadselachtige wijze. Want in een tijdsbestek van drie jaar worden Ernst Jansen (39), zijn schoonmoeder Anna Jansen (70) en hun goede vriend Hans Timmer (59) dood aangetroffen in een stoel. Toeval? De overeenkomsten tussen de sterfgevallen zijn frappant en voor de recherche net iets te toevallig.

Zo zijn alle drie de overledenen in een prima gezondheid en is het telkens verpleger Wim M. die ze als laatste in leven heeft gezien en ze als eerste dood aantreft. Daarbij vinden de sterfgevallen alle drie in het weekeinde plaats en komt er daarom in plaats van de vaste huisarts een weekendarts langs om de lichamen te schouwen. Deze weekendartsen zijn niet goed op de hoogte van de lichamelijke conditie van de slachtoffers.

In alle drie de gevallen heeft verpleger Wim de overledenen al helemaal afgelegd en weet hij de artsen ervan te overtuigen dat een grondige schouw of sectie niet nodig is. Bovendien blijkt Wim bij zijn levenspartner Ernst Jansen en bij de gefortuneerde kandidaat-notaris Hans Timmer de enige begunstigde in het recentelijk gewijzigde testament en levensverzekering. Wim zou daarmee een nalatenschap erven van zo’n anderhalf miljoen gulden. Als alle drie de overledenen op last van justitie worden opgegraven blijkt dat – in ieder geval – twee van de drie slachtoffers een grote dosis kalmerende middelen in hun maaginhoud hebben.

Bovendien zijn er in het revalidatiecentrum, waar Wim destijds werkzaam is, grote hoeveelheden van hetzelfde soort medicijnen verdwenen. Toeval? Justitie arresteert hem in 1989 op verdenking van moord, maar moet hem na 50 dagen laten gaan als blijkt dat de gevonden kalmerende middelen niet de dood veroorzaakt kunnen hebben. En justitie kan niet aantonen welke vervolghandeling dan wél de dood heeft veroorzaakt.

De zaak glijdt justitie door de vingers. Wim komt op vrije voeten. Hij neemt de wijk naar Egypte, waar hij zichzelf ‘Taher’ doopt, oftewel ‘de onschuldige’. Maar velen, onder wie de nabestaanden en de betrokken rechercheurs, twijfelen aan zijn onschuld. Evenmin onschuldig is Wim bij twee vreemde sterfgevallen in Bussum in 1999, zo menen tipgevers die ons hierover, tien jaar na de Groningse affaire, inseinen. Het is een opmerkelijke tip waar wij de recherche over informeren, die direct in actie komt. Het blijkt dat Wim inmiddels werkzaam is in het Gooi, in de particuliere thuiszorg.