Het is een zwoele zomernacht in juli 1984 als de 19-jarige Germa van den Boom uit Nieuwendijk rond kwart voor twee bij haar voor de deur aan de Dwarssteeg wordt afgezet door haar buurjongen Marinus. Ze is die avond met vriendinnen uit geweest. Marinus ziet hoe Germa de oprit afloopt. Dit is het laatste moment dat Germa levend wordt gezien. Van de atheneumscholier ontbreekt vanaf dat moment ieder spoor. Voor haar familie en de politie staat het vast dat ze om het leven is gebracht.

Nu, 25 jaar later, is voor haar ouders nog slechts één ding van belang: het vinden van het stoffelijk overschot, het thuisbrengen van Germa.

De sporen
Germa was dat weekend voor het eerst alleen thuis. Haar ouders waren een paar dagen weg. Hoewel Germa dat weekend voor het eerst tante was geworden, hoorde de rest van de familie helemaal niets van haar. Omdat Germa verschillende telefonische oproepen niet beantwoordt, besluit het gezin Van den Boom halsoverkop terug te rijden naar het Brabantse Nieuwendijk. Binnen treffen ze sporen aan die wijzen op een misdrijf.

De keukentafel, die normaal strak tegen de verwarming aan staat, is daar nu los van, onder aan de wasmachine zit een klepje los, soepkommen in de keukenkast zijn omgevallen en op het keukenzeil zitten krassen afkomstig van de keukenstoelen. Het is alsof iemand de stoelen daar hardhandig overheen heeft geschoven. En daarbij blijft het niet. Bij nadere inspectie ontdekt vader Van den Boom donkere vlekken op de kokosmat en bij de achterdeur op de stoeptegels buiten. Het zijn stuk voor stuk sporen die duiden op een schermutseling.

De gealarmeerde politie reageert in eerste instantie gelaten. Pubers zijn wel vaker een weekendje weg en komen meestal vanzelf weer bovendrijven. Maar als een week later alsnog de technische recherche wordt ingezet, blijken er wel degelijk sporen van een misdrijf te zijn. Op de keukenstoelen worden kleine bloedspatjes gevonden en op de trapleuning loopt een dun opgedroogd bloedspoor. Het lijkt er op dat iemand de leuning met een natte doek heeft afgenomen maar vergeten is de onderkant mee te nemen. Daardoor is het bloed, vermengd met water, blijven druppen en uiteindelijk opgedroogd. Daarnaast wordt er op een knop van het onbeslapen bed van Germa ook een bloedveeg gevonden en worden er ook op de keukendeur kleine bloedspatjes aangetroffen.

Uit laboratoriumonderzoek wordt al snel duidelijk dat de donkerrode vlekken die vader Van den Boom eerder zag inderdaad bloedvlekken zijn. Met dezelfde bloedgroep als die van Germa. Voor de politie en de familie is het duidelijk dat zich in het huis een drama moet hebben afgespeeld waar Germa het slachtoffer van is geworden. Maar de vraag is wat? En wie is daar verantwoordelijk voor?