In de nazomer van 2002 werd het Amsterdamse politiekorps opgeschrikt door het ontslag van elf politieagenten wegens gebruik, bezit en verstrekken van harddrugs. Vijf van hen moeten zich tevens verantwoorden voor de rechter. Alle agenten waren werkzaam aan bureau Beursstraat, het voormalige bureau Warmoesstraat, in de Amsterdamse binnenstad. Uit het dossier dat Peter in handen kreeg, blijkt de schokkende werkelijkheid achter het Amsterdamse drugsbeleid. Een flink aantal dienders bleek zelfs de drugs te gebruiken waar ze ambtshalve jacht op zouden maken. Een agente schatte dat aantal in de uitzending over het dossier ‘Foute agenten’ zelfs op een kwart.
Hoofdagente Antje W. bracht de zaak aan het rollen. In januari 2002 had ze nachtdienst met brigadier Rob H. en zag dat hij twee xtc pillen slikte, terwijl hij een politieauto bestuurde. Dat werd Antje te gortig. Niet alleen bracht haar collega de veiligheid van henzelf in gevaar, maar ook die van burgers. Antje meldde het voorval aan een vertrouwenspersoon die haar na een half jaar alsnog dwong het voorval bij haar superieuren te melden. Daarop stapte zij in juli 2002 naar haar wijkteamchef en vertelde hem dat brigadier Rob H. xtc gebruikte. Het Bureau Interne Onderzoeken (BIO) van de Amsterdamse politie startte daarop een huishoudelijk onderzoek naar het vermeende drugsgebruik van de brigadier.
Uit dit onderzoek kwamen feiten en omstandigheden naar voren die wezen op betrokkenheid van meerdere politieagenten die zich hadden schuldig gemaakt aan overtreding van de opiumwet. Daarom werd het interne onderzoek omgezet in een strafrechterlijk onderzoek. Uit het dossier blijkt dat het drugsgebruik zich vooral concentreerde binnen een groep agenten die vaak samen ging stappen. Daarbij lieten de dienders zich de xtc goed smaken. Een gezamenlijk uitstapje naar een vakantiepark mondde eveneens uit in excessen.
Onder invloed van drugs werden er vernielingen in het huisje aangericht. Een agente spoot een brandblusser leeg en diverse collega’s eindigden met elkaar in bad.Het drugsgebruik beperkte zich niet tot xtc alleen. Enkele agenten gebruikten ook geregeld GHB, een zeer gevaarlijk narcosemiddel. Dit wisselden zij uit in de kleedkamer van het bureau. Tijdens het strafrechterlijk onderzoek bleef een van de betrapte agenten volhouden dat hij absoluut niet wist dat GHB verboden is. Hij had het zelfs nog nagevraagd bij wat omstanders in een hoofdstedelijke discotheek, zo rechtvaardigde hij zijn gedrag. Een merkwaardige actie voor een agent uit de Amsterdamse binnenstad.
