De sporen
De politie houdt dit verhaal vol, ook als uit onderzoek blijkt dat er geen enkel spoor van de mannen in en om het huis is aangetroffen. Dan komt de langverwachte uitslag van DNA-onderzoek op de spermadruppel. En ook die blijkt onomstotelijk niet afkomstig van de verdachten. En in plaats van de mannen direct op vrije voeten te stellen, komt de politie met een bizarre verklaring: Het sperma zou afkomstig zijn van een veel eerder vrijwillig seksueel contact van Christel, een vriendje dus. Zijn sperma zou langdurig in Christels lichaam zijn gebleven en uiteindelijk na het fietstochtje naar haar oma’s huisje door Wilco en Herman tijdens de verkrachting naar buiten zijn gesleept en als een druppel op haar been zijn achtergebleven. De moordenaars zouden dan zelf geen zaadlozing hebben gehad. Het vermeende vriendje wordt nooit gevonden. Toch gelooft de rechter het verhaal en Herman du Bois en Wilco Viets worden in 1995 uiteindelijk veroordeeld tot tien jaar cel. Hun maten Willem Bettink en Gerrit Schuchard, die dus zonder iets te doen de moord zouden hebben gadegeslagen, mogen naar huis.

Ons onderzoek
De ongeloofwaardige verklaring voor de aanwezigheid van het sperma, de zogenoemde sleeptheorie, vormt voor Peter de aanleiding om een van de grootste journalistieke onderzoeken ooit op touw te zetten. Na verloop van tijd wordt ook oud-hoofdcommissaris Jan Blaauw uit Rotterdam betrokken bij dit onderzoek.

In de zes jaar die volgen, worden vele deskundigen gehoord, komt er aanvullend laboratorium-onderzoek, worden voor duizenden guldens aan reconstructies gemaakt, vele tientallen getuigen opnieuw gehoord en onthult ons programma de ene blunder na de ander in het politieonderzoek. En het bange vermoeden dat de twee mannen misschien wel onterecht konden zijn veroordeeld, maakt langzaam maar zeker plaats voor de rotsvaste overtuiging dat Herman du Bois en Wilco Viets volkomen onschuldig zijn aan de moord op Christel Ambrosius en dat de Puttense Moordzaak staat voor een van de grootste gerechtelijke dwalingen uit de Nederlandse geschiedenis.

Enkele voorbeelden van nieuwe feiten uit ons onderzoek:
- Kerngetuigen Willem Bettink en Gerrit Schuchard, die voor het raam de hele moord zouden hebben gadegeslagen bekennen voor onze camera dat ze hebben gelogen en dat ze er nooit geweest zijn.

- Tijdens de verhoren van Herman du Bois en Wilco Viets heeft de politie bij herhaling gelogen over sporen die er van hen zouden zijn gevonden op de plaats delict. ‘Er is een voetafdruk van je gevonden’.

- Gynaecoloog Eskes -op wiens verklaring justitie de sleeptheorie heeft bedacht- blijkt door de politie fout te zijn ingelicht. Hem is cruciale informatie uit het dossier onthouden. Toen wij hem wel het hele dossier voorhielden trok hij zijn verklaring in en verwees hij de hele sleeptheorie naar het rijk der fabelen.

- Processen verbaal van diverse getuigen die ontlastende verklaringen hadden afgelegd over de twee veroordeelde mannen, zijn doelbewust buiten het dossier gehouden.

- De Puttense politie heeft de verhoren op video opgenomen. Daarop zou te zien moeten zijn of de mannen inderdaad onder ontoelaatbare druk zijn gezet. Maar die video’s zijn ‘per ongeluk’ allemaal gewist.

- Tijdens de verhoren hebben Viets en Dubois bepaalde ‘dingen’ bekend die aantoonbaar onjuist of onmogelijk waren. Nooit is het rechercheteam hierop aangeslagen.

- Een door ons en Blaauw gemaakte tijdsreconstructie -die de recherche heeft nagelaten te maken- laat zien dat het misdrijf niet kan hebben plaatsgevonden zoals justitie en politie beweerden.

- Er is door de recherche aantoonbaar gemanipuleerd en valsheid in geschrifte gepleegd met bepaalde processen verbaal van verhoor.