Op 7 augustus 1996 wordt aan de rand van Parijs het ontzielde lichaam gevonden van de 24-jarige Caroline Pino uit Beuningen. Ze ligt naakt in een dichtgeritste slaapzak langs een afrit van de snelweg en blijkt gewurgd.
Haar ongeruste familie in Nederland krijgt pas weken later van de Franse justitie te horen dat het hoogstwaarschijnlijk om hun Caroline gaat. Maar de definitieve identificatie duurt nog veel langer en justitie in Parijs start talloze tijdrovende procedures, waardoor het lichaam niet kan worden vrijgegeven.
Pas na woedende brieven van Carolines moeder- die zelfs de Nederlandse politiek inschakelt- kan Caroline drie maanden na haar vondst in Nederland worden begraven.
Caroline’s laatste reis begint op 10 juli 1996 als ze, samen met een kennis, Mark, vanuit Nederland op liftvakantie naar Portugal gaat. Het tweetal reist via Parijs. Daar blijven ze een paar dagen om de nationale feestdag op de 14de juli te vieren. Uiteindelijk komen ze op een jongeren-kamp in Portugal aan.
Maar de vakantie verloopt niet zoals gehoopt en er ontstaat al snel wrijving tussen Mark en Caroline. Na anderhalve week houden de twee het voor gezien en vangen ze opnieuw liftend de terugreis aan. Bij de Spaans-Portugese grens stappen ze in bij een Fransman in een wit busje. De man noemt zich Jean-Pierre en biedt aan ze helemaal naar Frankrijk brengen.
Onderweg loopt de onenigheid tussen Mark en Caroline steeds verder op. Het wordt zo erg dat ze in de Zuidfranse badplaats Hendaye besluiten om uit elkaar te gaan. Mark blijft daar achter op het strand en Caroline rijdt alleen met Jean- Pierre in het witte busje verder. Het is dan 25 juli 1996.
De volgende morgen -26 juli dus- pakt Mark de trein naar Nederland. Waar Caroline dan is en wat er met haar gebeurt blijft lang onzeker. Pas veel later zal blijken dat ze aan het einde van die dag nog is gezien in de Noordfranse stad Rennes.
Uit de gegevens van de Franse Bank Credit Agricole blijkt dat Caroline zich daar op 26 juli om tien voor zes op het station legitimeert om geld te wisselen. De transactie van Caroline was op video-opnames van de bank vastgelegd. Maar door zeer traag recherchewerk is de band allang gewist als de Franse recherche bij het Credit Agricole aanklopt voor informatie.
Het wisselen van haar geld is het laatste levensteken van Caroline. Twaalf dagen daarna -op 7 augustus- wordt ze vermoord gevonden. Meer dan een jaar heeft de Franse recherche gezocht naar Jean-Pierre, de man van het witte busje. Is hij met Caroline naar Rennes gereden, waar ze de volgende dag geld wisselde op het station? Heeft hij haar daarna onderweg naar Parijs vermoord?
