Op 9 november, twee weken voor de moord op Anton van Tienhoven, meldt Vinoud, die op dat moment geen vaste verblijfplaats meer had, zich woedend op het politiebureau. Hij heeft zijn naam in de krant gelezen waarin gesommeerd wordt om contact op te nemen met justitie. Hoewel het om een boete voor zwartrijden in de tram gaat, denkt Vinoud S in eerste instantie dat het weer om een aangifte van Van Tienhoven gaat. S. kondigt dan aan aangifte te willen doen tegen de valse aangifte die Van Tienhoven tegen hem heeft gedaan. Op 24 november, dat is de dag van de moord, meldt Vinoud S. zich op het bureau om die aangifte te doen. Maar de buurtregisseur is er niet, dus vertrekt S. onverrichter zake. Tien uur later wordt Anton van Tienhoven doodgestoken.Anton van Tienhoven wordt 82 keer met een smal voorwerp gestoken. De recherche vermoedt dat het moordwapen een kruiskopschroevendraaier is. En wat blijkt: een vriend van Vinoud S. verklaart bij de politie dat S. weleens een schroevendraaier op zak heeft. Die had hij naar eigen zeggen bij zich als verdediging tegen overvallers.

Er is meer. Mounim, de man die door sommige buurtbewoners als verdachte werd aangemerkt, verklaart tegen de recherche dat hij Vinoud S. op die bewuste avond heeft gezien op de Plesmansingel. Dat is aan de achterzijde van de woning van Van Tienhoven.

En ook de volgende gedragingen van Vinoud S. zijn op zijn minst verdacht. De man blijkt vier dagen na de moord ineens met de noorderzon te zijn vertrokken. S. huurt een kamer bij een man in de buurt, maar laat zonder aankondiging plotsklaps al zijn spullen achter. Ook wisselt hij enkele dagen na de moord ineens van 06-nummer. Aan zijn zus vraagt hij hem op zijn nieuwe nummer terug te bellen, omdat hij in nood zit, zo blijkt uit een door de politie afgeluisterd telefoongesprek.

Vinoud S. is van het begin af aan dé verdachte voor de recherche. S. hield Van Tienhoven verantwoordelijk voor de het feit dat hij zijn woning uit moest, hij liep met een kruiskopschroevendraaier op zak en is in de buurt gezien op de avond van de moord. Justitie start een gerechtelijk vooronderzoek. Dagenlang wordt S. afgeluisterd en geobserveerd. Op de dag dat hij hals over kop zijn kamer verlaat, doet de politie een huiszoeking. En die is niet zonder resultaat. In een plastic tas in de slaapkamer van S. worden twee shirts en een trui gevonden met bloedvlekken erop. Reden genoeg om Vinoud S. aan te houden. Zes weken na de moord wordt hij gearresteerd in een kamer voor daklozen in Amsterdam. Tijdens de doorzoeking vindt de recherche een leren jas, eveneens met een bloedveeg erop.

Vinoud S. wordt meerdere malen verhoord. Hij bagatelliseert de burenruzie en ontkent de buurt te hebben geterroriseerd. Ook beweert hij geen conflict te hebben gehad met Van Tienhoven. Vinoud S. geeft aan dat hij het slachtoffer kwalijk nam een valse aangifte tegen hem te hebben gedaan, wat feitelijk dus helemaal niet zo was. Maar hij ontkent hem daarvoor met de dood te hebben bedreigd. Hij ontkent dan ook Anton van Tienhoven te hebben doodgestoken.

De aangetroffen bloedsporen op de twee shirts en de leren jas blijken niet van de vermoorde Anton van Tienhoven te zijn, maar van Vinoud S. zelf zoals hij al beweerde. Ook worden op het slachtoffer geen sporen aangetroffen die Vinoud S. koppelen aan de moord. Het moordwapen wordt nooit gevonden, net zo min overigens als de schroevendraaier van Vinoud S.

En daarmee is de zaak terug bij af. De recherche moet in januari 2005 de enige serieuze verdachte in het moordonderzoek laten gaan. De man die vanaf dag 1 door iedereen als vermoedelijke dader werd beschouwd, blijkt niet te kunnen worden gekoppeld aan de gewelddadige dood van Anton van Tienhoven. Justitie moet wegens gebrek aan nieuwe aanknopingspunten het onderzoek naar de dood van Anton van Tienhoven stopzetten. Wel is de zaak inmiddels op de zogeheten Cold Case lijst geplaatst om te bestuderen of het onderzoek nog heropend kan worden. Naar aanleiding van onze uitzending heeft justitie nog aanvullend (DNA) sporenonderzoek laten doen. Maar dit heeft niets opgeleverd.