In juni 2004 maken politie en justitie bekend dat het onderzoek in de zaak Andrea Luten wordt heropend. Veertien rechercheurs uit Groningen en Friesland onderzoeken de zaak. Het nieuwe onderzoek is bedoeld om uit te sluiten dat de Drentse politie informatie of aanknopingspunten heeft gemist. In 2005 vraagt het speciale onderzoeksteam driehonderd mannen uit de omgeving van Andrea vrijwillig mee te werken aan een DNA-onderzoek naar de herkomst van de schaamhaar die op de trui van het slachtoffer is aangetroffen.
Nieuwe onderzoekstechnieken (Y-chromosomaal DNA-onderzoek) zouden een nieuw licht op de moordzaak kunnen werpen. Ook dit grootschalige onderzoek leidt niet de oplossing van het misdrijf. Bijna alle benaderde mannen hebben DNA-materiaal afgestaan, maar zonder resultaat. Het daderspoor blijft bewaard in de DNA-databank van het Nederlands Forensisch Instituut. Het blijft mogelijk dat justitie iemand voor een ander misdrijf arresteert, waarna blijkt dat diens profiel overeenkomt met dat van de moordenaar van Andrea.
In oktober 2006 wordt de voormalig tbs’er Peter H. in verband gebracht met de moord op Andrea Luten. Hij wordt op dat moment verdacht van het vermoorden van de 15-jarige Melanie Sijbers. Na uitgebreid onderzoek concludeert justitie in november 2006 dat Peter H. Andrea niet kan hebben vermoord. Daarmee is het onderzoek naar de mysterieuze dood van Andrea Luten opnieuw terug bij af.
Henk F.
Maar dan, in mei 2010, komt er een serieuze doorbraak in de geruchtmakende moordzaak. De 41-jarige Henk F. uit Hoogeveen loopt per toeval tegen de lamp als hij na een veroordeling voor huiselijk geweld verplicht DNA af moet staan. Als zijn profiel blijkt de matchen met de schaamharen die bij Andrea zijn gevonden, wordt F. op 3 mei in zijn woonplaats aangehouden. Drie dagen na zijn arrestatie legt F. na zeventien jaar onzekerheid een volledige bekentenis af.
In december 2010 dient de zaak tegen F. voor de rechtbank in Assen. In een overvolle rechtszaal verklaart F. dat hij Andrea Luten op de fatale dag heeft gedwongen om met hem mee te gaan het bos in. Nadat hij Andrea gedwongen had tot seks, raakte hij naar eigen zeggen ‘volledig in paniek’ toen er een auto voorbijkwam en stopte. Dat was de reden dat hij haar wurgde, zo verklaart F. tijdens een van de zittingen.
Op 21 december wordt F. veroordeeld tot 15 jaar celstraf voor het verkrachten en doden van Andrea, nadat het OM 18 jaar tegen hem had geëist. De rechtbank acht bewezen dat F. het 15-jarige meisje op 10 mei 1993 heeft gedwongen tot het hebben van orale seks met hem, waarna hij haar heeft gewurgd om te voorkomen dat hij zou worden gepakt. Dat F. uit paniek heeft gehandeld, zoals hij zelf heeft verklaard, acht de rechtbank niet geloofwaardig.
De rechtbank rekent het F. aan dat hij de ouders van Andrea 17 jaar in onzekerheid heeft laten verkeren over wat er met hun dochter is gebeurd en wie er verantwoordelijk is voor haar dood. Ook toen een andere man voor de rechter werd gebracht op verdenking van betrokkenheid bij de dood van Andrea, heeft Henk F. zich niet gemeld.
De rechters wijken af van de eis van 18 jaar, omdat ze er rekening mee houden dat alle handelingen zich in een zeer kort tijdsbestek hebben afgespeeld en dat Henk F. tot het moment van de wurging geen extreem geweld heeft gebruikt. Ten slotte acht de rechtbank van belang dat F. geen eerdere veroordelingen op zijn naam had staan en dat de maximaal op te leggen tijdelijke gevangenisstraf in 1993 20 jaar was.
De ouders van Andrea, Roelof en Lammi Luten zijn tevreden over de opgelegde vijftien jaar. “We hebben antwoorden gekregen, we hebben oog in oog met de dader gestaan en nu is het klaar. We willen ons weer gaan richten op de zonnige kant van leven”, zei Lammi na afloop van de rechtszaak.
