Vast staat namelijk dat Robbert onder de naam Henk Klein via internet contact met Amarantha heeft gelegd en gedurende die weken een vertrouwensband met haar heeft opgebouwd. Deze Henk Klein deed zich tijdens het chatten voor als een begrijpende man, wiens huwelijk eveneens op de klippen was gelopen.
Amarantha legde haar hele zielenleven bloot aan deze Henk Klein. Zo nam ze Henk Klein in vertrouwen over haar scheidingsperikelen en…. haar nieuwe liefde. Als ‘Henk Klein’ kreeg Robbert dus precies te horen wat Amarantha voelde, dacht en deed. De recherche meent dat Robbert het niet heeft kunnen verkroppen dat Amarantha hem ging verlaten. Hij overlaadde haar -sterk tegen haar zin- met bloemen en brieven. Bovendien stuurde hij brieven aan zichzelf vanaf Amarantha’s computer, zogenaamd uit naam van zijn bijna-ex-echtgenote. In die brieven beschrijft Amarantha hoe leuk en fijn ze het samen hebben gehad. Robbert geeft tegenover de recherche toe dat hij deze brieven zelf heeft verzonnen, maar voor het waarom heeft hij geen verklaring.
Robbert L. wordt in oktober 2000 gearresteerd. Hij ondergaat op verzoek van de rechtbank een psychologisch onderzoek in het Pieter Baan Centrum. De conclusie van het PBC: Robbert L. lijdt aan verlatingsangst en er is kans op herhaling! Er wordt tbs geadviseerd. Maar tijdens de rechtszitting wordt justitie geconfronteerd met een enorme tegenslag, waardoor Robbert L. in plaats van 10 jaar cel en tbs vervroegd zal worden vrijgesproken…
Het blijkt namelijk dat patholoog-anatoom dr. Visser niet weet wat de doodsoorzaak is. Heel simpel gezegd komt het volgens dr. Visser op het volgende neer: óf Amarantha is overleden als gevolg van een aangeboren afwijking aan het strottenhoofd, óf ze is gewurgd. Voor beide opties zijn aanwijzingen te vinden, aldus Visser:
Optie aangeboren afwijking: De botjes bij het strottenhoofd waren gebroken. Ze waren echter heel ‘netjes’ gebroken, wat eerder duidt op een aangeboren afwijking dan op een verwurging. Bovendien had Amarantha geen bloedingen in haar ogen, waarvan in het geval van verwurging meestal wel sprake is.
Optie verwurging: De botjes bij het strottenhoofd waren gebroken, wat meestal ook bij een verwurging gebeurt. En Amarantha had een striem over haar hals. Dat kan wijzen op bijvoorbeeld een touw of koord, maar het kan ook een postmortaal verschijnsel zijn. Het feit dat er geen bloedingen waren in haar ogen sluit niet uit dat zij verwurgd is. De bloedingen hoeven niet altijd voor te komen. Bij een snelle verwurging hoeft daar bijvoorbeeld geen sprake van te zijn.
Maar omdat de patholoog-anatoom geen uitsluitsel kan geven over de doodsoorzaak, staat dus niet vast dat Amarantha door een misdrijf om het leven is gebracht. Voor de rechtbank is dit reden om Robbert L. vrij te spreken van de doodslag op Amarantha. Justitie gaat in hoger beroep, maar trekt dit vervolgens weer in, omdat een veroordeling in hoger beroep niet haalbaar wordt geacht.
Robbert L. is dus vrijgesproken en kan niet meer veroordeeld worden voor de dood van Amarantha. Voor de ouders van Amarantha is deze uitkomst bijzonder moeilijk te verteren.
