Het is april 2000 als de 32-jarige Amarantha Verhoeff aan een nieuwe periode in haar leven begint. Aan haar 12 jaar durende huwelijk met Robbert L., de vader van haar 2 kinderen, is een einde gekomen. Op 8 mei zal het huwelijk definitief worden ontbonden. Maar al in april gaan de twee daadwerkelijk uit elkaar. Amarantha betrekt een woning in Schiedam en Robbert trekt met de kinderen in bij zijn moeder in Rotterdam-Zuid.
Amarantha kan de kinderen niet zelf meenemen, omdat haar baan als directiesecretaresse moeilijk te combineren is met het ouderschap. Robbert daarentegen heeft, zoals ook eerder tijdens het huwelijk, geen baan en dus zeeën van tijd. Robbert’s telkens terugkerende werkloosheid door zijn liever-lui-dan-moe-karakter was Amarantha in de loop der jaren steeds meer gaan tegenstaan en is zelfs een van de hoofdoorzaken van de huwelijksbreuk.
Het geduld van Amarantha was op toen zij ontdekte dat Robbert lange tijd deed alsof hij een baan had, terwijl dat niet zo bleek te zijn. Hoewel hij ’s morgens het huis verliet met een broodtrommeltje, bleek hij helemaal geen werk te hebben waar hij heen ging. Maar terwijl Amarantha geen moment over de scheiding twijfelt, heeft Robbert het er moeilijk mee. Amarantha was degene die altijd alles regelde en door het verbreken van hun relatie zakt de bodem onder zijn bestaan uit. Hij doet zijn uiterste best om het vertrouwen van Amarantha terug te winnen, door haar te overladen met bloemen, post en email. Maar Amarantha is onvermurwbaar. Ze heeft bovendien al een ander: niemand minder dan haar eigen – getrouwde – baas.
In de laatste week van april logeert Amarantha in Enschede bij haar moeder en een vriendin. Na haar terugkeer in Schiedam zou ze de kinderen ophalen bij Robbert’s moeder, maar dat gebeurt niet. Robbert doet vervolgens bij de politie aangifte van de vermissing van zijn vrouw. Niemand neemt dat erg serieus. Zowel de politie als Amarantha’s familie vermoeden dat zij met haar baas/minnaar is meegegaan op zakenreis naar Frankrijk, maar dat ze dit wijselijk niet aan Robbert heeft verteld. Er wordt dus nog geen actie ondernomen.
Een foute inschatting, zo zal enkele dagen later blijken, als de politie op 30 april in overleg met Amarantha’s familie de voordeur van haar woning forceert. Het stoffelijk overschot van Amarantha ligt naast de hoogslaper op de grond. Ze heeft een fikse hoofdwond en een striem over haar hals.
Op grond van sectie en aan de hand van printlijsten van haar mobiele telefoon concludeert de recherche dat Amarantha vermoedelijk op 25 april is overleden. Aanvankelijk hield men rekening met een ongeluk (uit de hoogslaper gevallen) maar uit sectie blijkt dat de hoofdwond die bij Amarantha is geconstateerd niet de dood heeft veroorzaakt. Vanaf dat moment gaat de recherche uit van een misdrijf.
