De volgende dag meldt Annelies zich bij de Amsterdamse politie en bekent de moord op haar zoon. Aangezien Aalt op dat moment spoorloos is, wordt er nog diezelfde avond een opsporingsbericht uitgezonden met de tekst: ”Uiterst vuurgevaarlijk. Benader hem niet. Neem onmiddellijk contact op met de politie.” Maar Aalt meldt zichzelf een dag later bij de spoorwegpolitie Den Haag en bekent zijn rol bij de moord op Annelies’ kind, maar trekt die bekentenis de volgende dag weer in.

Ook tijdens de tumultueuze rechtszitting, eind augustus 1997, houdt Aalt vol dat hij niets met de moord te maken heeft, maar dat juist HIJ het slachtoffer is geworden van een complot tussen Annelies en justitie. Omdat gebleken is dat een TBS-behandeling bij Aalt M. geen enkele zin heeft, eist de officier van justitie een levenslange gevangenisstraf. Volgens justitie is de 10-jarige jongen het vierde dodelijke slachtoffer van Aalt M. Tegen Annelies wordt drie jaar geëist, waarbij rekening wordt gehouden met het feit dat ook zij enigszins slachtoffer van Aalt is.

Op 11 september 1997 wordt Aalt M. door de rechtbank in Zwolle tot levenslange gevangenisstraf veroordeeld. Annelies krijgt 6 jaar cel.

Er volgt een hoger beroep, waarbij Aalt M. op 3 juni 1998 wordt veroordeeld tot 18 jaar en tbs voor doodslag. Annelies wordt veroordeeld tot 5 jaar cel voor het medeplegen van doodslag.