Sherlock Holmes

Sherlock Holmes is natuurlijk de meest tot de verbeelding sprekende speurneus uit onze geschiedenis, al is ook hij ontsproten aan de fantasie van schrijver/arts Sir Arthur Conan Doyle. In mijn uitzendingen heb ik Holmes wel eens geciteerd als dat van pas kwam. Een bekende uitspraak van hem die mij zeer aanspreekt is:

‘Je kent mijn methode, zij is geheel gebaseerd op het opmerken van kleinigheden’.

En ook:

‘Als je het onmogelijke hebt weggestreept, moet datgene wat overblijft, hoe onwaarschijnlijk ook, de waarheid zijn’.

Het zijn uitspraken die vandaag de dag in het opsporingsonderzoek nog steeds opgeld doen. Holmes is wat dat betreft onsterfelijk.

Robert Downey jr. & Jude Law

Lawaaierige pubers

Dus toen er onlangs weer eens een film over de super-speurder van Bakerstreet uitkwam met Robert Downey jr. en Jude Law in de hoofdrollen, moest ik daar absoluut naar toe. Dat werd echter een behoorlijke teleurstelling. De film is knap gemaakt, maar kon me op een of andere manier niet pakken. Het verhaal is te onwaarschijnlijk. Holmes is in een boek beter dan op het doek. Maar waarschijnlijk speelde ook wel mee dat de bioscoop vol zat met lawaaierige pubers, die onder de film constant zaten te keten. Tjonge wat is dat vervelend! En niemand die er iets aan doet. Toen ik de bioscoop uit liep hoorde ik één van die etterbakkies nog zeggen: ‘Ik snapte er niet veel van’. Nee, dat verbaasde me niks! Naast een stadionverbod lijkt ook een biosverbod me wel wat voor bepaalde lui.

Kritische noot

Nu we het toch over speurneuzen hebben: de aflopen weken heb ik een paar keer een pluim gegeven aan Jolande van der Graaf van de Telegraaf, die samen met psycholoog Harrie Timmerman en oud-rechercheur Dick Gosewehr het ‘Telegraaf Old Case Team’ vormt, maar vandaag moet ik een kritische noot kraken. Ze neemt samen met Timmerman en Gosewehr oude, onopgeloste moordzaken en verdwijningen onder de loep en dat heeft tot interessante verhalen geleid. Afgelopen zaterdag stond er een pagina-groot artikel van Jolande in de krant over de verdwijning van de gepensioneerde vrachtwagenchauffeur Adri Knops uit Spijkenisse. Knops verdween in de zomer van 2001 toen hij een proefritje maakte met de haperende Suzuki Alto van zijn vrouw Mien. Sindsdien is nooit meer iets van hem vernomen.

Boven het verhaal staat in grote letters:

‘Telegraaf Old Case Team ontdekt nieuwe sporen in zaak mysterieuze verdwijning vrachtwagenchauffeur’.

Adri Knops

Ik heb het verhaal nauwgezet gelezen en nog een keer herlezen. Samen met collega Chantal van Schuylenburch heb ik een paar jaar geleden deze zaak namelijk ook onderzocht en daar een extra lange aflevering van gemaakt. Ik ben met het Telegraaf Old Case Team eens dat hier waarschijnlijk een misdrijf is gepleegd en dat de politie bar weinig heeft gedaan om daar de achtergronden van te onderzoeken. Maar ik heb tevergeefs gezocht naar de ‘nieuwe sporen’ die het Telegraaf-team claimt te hebben ontdekt. Werkelijk alles wat in het verhaal is gemeld was allang bekend en vaker gepubliceerd of uitgezonden, al jaren geleden zelfs.

Ouwe koek

Nu hoop ik van harte voor de nabestaanden dat de nieuwe aandacht voor de zaak tot nieuwe inzichten en mogelijk tips leidt, maar als ik lees ‘nieuwe sporen’ dan wil ik ook ‘nieuwe sporen’ zien. En die waren er totaal niet. Het spijt me, dit was allemaal ‘ouwe koek’. Of is dat juist wat de krant bedoelt met ‘old case’?? Betekent ‘old case’ eigenlijk ‘ouwe koek’? Jolande moet uitkijken dat haar Old Case Team zo niet een doorzichtig ‘trucje’ wordt: je veegt wat krantenknipsels van een onopgeloste zaak op een hoop, je praat even met de nabestaanden, laat de twee deskundigen roepen dat het moord is en dat de politie heeft zitten slapen en, hatsjikidee, de Telegraaf onthult weer nieuwe feiten! Ja ja…Sherlock Holmes zou zich omdraaien in zijn graf.

Peter R. de Vries